Marek Rytel (1968–2009) – Nekrolog | FUNER ®

Rodzice ś.p.Przemysław Liszka

14 lat temu

Dla Ciebie Aniołku
światełko pamięci
*
„A gdy serce twe przytłoczy
Myśl, że żyć nie warto,
Z łez ocieraj cudze oczy,
Chociaż twoich nie otarto. „

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Rodzice ś.p.Przemysław Liszka

14 lat temu

MARKU

♥*♥*♥*♥*♥*♥*♥*♥*♥*♥*♥*♥
„Niebo zsyła kogoś kto zawsze będzie przy tobie w gniewie smutku i radości . Swoimi skrzydłami będzie cię otaczać i wiernie przy tobie trwać.
To twój pocieszyciel to twoja dobra dusza to twój anioł stróż. „

Posyłamy nadzieję spełnienia tej opieki dla Twoich bliskich na nadchodzący tydzień.

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Zabezpieczenie AntySPAM w trosce o jakość treści:
Proszę podać wynik:* 1 dodać 2 dodać 2 =

ALA

14 lat temu

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Rodzice ś.p.Przemysław Liszka

14 lat temu

nasza pamięć z serca
~~♥~~*~~♥~~*~~♥~
Odeszło już...
Tak, teraz pragniesz cofnąć czas,
Przywrócić to co miało sens. ...

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

ALA

14 lat temu

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Dagmara z mama

14 lat temu

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Rodzice ś.p.Przemysław Liszka

14 lat temu

NASZA PAMIĘĆ
ANIOŁKU
**/**/**/**/**/**/**

Niech dobry Bóg
Zawsze cię za rękę trzyma
Kiedy ciemny wiatr
Porywa spokój
Siejąc smutek i zwątpienie...”

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Rodzice ś.p.Przemysław Liszka

14 lat temu

DROGI MARKU
NASZA PAMIĘĆ

*
Wzdycham do zachodzącego słońca,
Marzeniami koloruję jesienne liście.
Wiatr oddala mnie od siebie.

Rozpieszczam się boleścią.
Potrząsam łańcuchem niewolniczym.
Wypełniam obojętną pustkę.

Przerwać, ją przerwać
Ciszę - fałszywej nadziei
Strażniczkę.

Rozkołysać klatkę,
W której uciśnione jest szczęście.
Wygnać niemego demona.

Nie udało się. Wyśmienicie!
Teraz się zamknie
Ciasny gorset rzeczywistości,

A ja dalej będę się
Delektować rozpaczą.
Przecież próbowałam. „

Twoim Bliskim
Sercem napisane pozdrowienia za trwanie wspólne w pamięci o naszych SKARBACH, za tą szczególną więź i bliskość, które mogą okazać tylko nasze zranione serca.