[*]

*****************************
....................(".......
.........("......... )( .....
..........).........("").....
.........(,).......("""")....
....... (""")......("""")....
.......(""""")...............
****************************
DROGI MARKU !!!
ŻYJESZ W NASZYCH SERCACH,
PAMIĘCI I WSPÓLNEJ MODLITWIE.
WIERZYMY,W TWOJE SZCZĘŚCIE
W DOMU OJCA PEŁNYM MIŁOŚCI!!!
Nadzieja jest zawsze większa od nas,
zawsze nas przerasta.Wtedy,kiedy
załamią się nasze ludzkie plany,
kiedy czujemy się przegrani,wtedy
ma dojrzewać w nas nadprzyrodzona
cnota nadzieii - mamy zacząć
pokładać nadzieję w samym Bogu,
w Nim szukać sensu naszego
cierpienia,niepowodzenia,rozstania.
[ ks. Twardowski ]

[*]

((:.......)
((:......(,)
((:.....[__]
((:.....[__]
((:.....[__]
((:....(____)
((_,»*—*« »*—*«,_))
DROGI MARKU !!!
ŻYJESZ W NASZYCH SERCACH,
PAMIĘCI I WSPÓLNEJ MODLITWIE.
WIERZYMY,W TWOJE SZCZĘŚCIE
W DOMU OJCA PEŁNYM MIŁOŚCI!!!
Zakwita w puszczach dziwny kwiat paproci,
Na jedną chwilę,w tajemniczym cieniu,
Cały świat blaskiem czarodziejskim złoci,
Lecz można tylko dotknąć go w marzeniu.
Młodość,co wierząc,sama cuda tworzy,
Umie go dojrzeć w cudowności lesie,
Żadne widziadlo w biegu jej nie strwoży,
Pewnej,że skarb na sercu uniesie.
A choć nie uszczknie kwiecie ideału,
Co pod jej ręką,jako sen przepada -
Jednak ma chwile miłości i żalu,
W której jest pewna,że niebem zawłada.
I widzi wszystkie ziszczone nadzieje,
Tryumf szlachetnych poświeceń i trudów,
I nową jutrznię - która zajaśnieje
Ponad przyszłością cierpiących ludow...
Tyle też jego trwania,gdy z zachwytu
Zbudzona dusza,chce go ujać w dłonie,
Zniknał bez śladu.Tylko wsród błękitu
Zostały po nim jakieś piękne wonie.
/A,Asnyk/

()
[]

[*]

((:.......)
((:......(,)
((:.....[__]
((:.....[__]
((:.....[__]
((:....(____)
((_,»*—*« »*—*«,_))
DROGI MARKU !!!
ŻYJESZ W NASZYCH SERCACH,
PAMIĘCI I WSPÓLNEJ MODLITWIE.
WIERZYMY,W TWOJE SZCZĘŚCIE
W DOMU OJCA PEŁNYM MIŁOŚCI!!!
Kiedym cię żegnał,usta me milczały,
I nie wiedziałem,jakie słowo rzucić,
Więc wszystkie słowa przy mnie pozostały,
A serce zbiegło i nie chce powrócić.
Tyś powitała znów swoj domek biały,
Gdzie ci słowiki będą z wiosną nucić,
A mnie przedziela świat nieszczęścia cały,
Dom mój daleko i nie mogę wrócić.
Tak mi boleśnie,żem odszedł bez echa,
A jednak lepiej,że żadnym wspomnieniem
Twych jasnych marzeń spokoju nie skłócę,
Bo tobie jutrznia życia się uśmiecha,
A ja z gasnącym żegnam się promieniem
I do domu idę, i już nie powrócę.
/A.Asnyk/

((:.......)
((:......(,)
((:.....[__]
((:.....[__]
((:.....[__]
((:....(____)
((_,»*—*« »*—*«,_))
DROGI MARKU !!!
ŻYJESZ W NASZYCH SERCACH,
PAMIĘCI I WSPÓLNEJ MODLITWIE.
WIERZYMY,W TWOJE SZCZĘŚCIE
W DOMU OJCA PEŁNYM MIŁOŚCI!!!
Czasami także niebieskie kwiecie
Zwabi do siebie samotne dziecię.
I siada dumać pachole mlode,
Patrząc na kwiatkow dziwną urodę;
I nie wie nawet,jakim sposobem,
Zrywajac dzwonkow kłosy powiewne,
Wyrasta myśl nad smutnym grobem
I w sercu dżwięki znajduje śpiewne;
Lecz czuje tylko,że się w nim budzi
Pragnienie niebios,milość dla ludzi.
Więc czegoś patrzy i czegoś czeka,
Niby coś widzi w cieniu z daleka...
W gasnącej zorzy i barwach kwiatów
Zgaduje piękność umarłych światów,
I nim sie ocknie z zadumy sennej -
Wykwita przed nim na tle błękitu
Anielska postać w szacie promiennej,
Płynąca ogniem nowego świtu,
I tajemnice grobów odsłania,
Krolowa smierci i zmartwychwstania.
/A.ASNYK/

()
[]

(*) MARKOWI