„Dziś moją duszę w ręce Twe powierzam,
mój Stworzycielu i najlepszy Ojcze.
Do domu wracam, jak strudzony pielgrzym,
a Ty z miłością przyjmij mnie z powrotem.
Tułaczka moja już dobiegła kresu,
dla moich oczu słońce ziemi zgasło.
W tobie mój Panie, znajdę pokój wieczny,
Ty będziesz dla mnie niegasnącym światłem.”

.•*✿*•..•*✿*•..•*✿*•..•*✿*•.
✿........... PAMIĘTAM ...........✿
.•*✿*•..•*✿*•..•*✿*•..•*✿*•.
córka sp. Eugeniusza Wysockiego

`````````````) Światełko Pamięci
````````````(( MARKU [*]
````````````))
```````````/░
``````````//░\
``````````/░░
``````````/░ ,░
``````````░))░/
`````````▄╩IiI╩▄
__(¯`v´¯)_|__♥__|_(¯`v´¯)
_(¯`(۩)´¯)[__††__](¯`(۩)´¯)
__(_.^._)_(¯`v´¯)_(_.^._)
۩۩۩۩۩۩۩(¯`(۩)´¯)۩۩۩۩۩۩۩۩۩
۩۩۩۩۩۩۩۩(_.^._)۩۩۩۩۩۩۩۩۩۩

((.........)
((:.......(,)
((:.....[___]
((:.....[___] KOCHANY ANIOŁKU!!!
((:....(_____)
((_,»*—*« »*—*«,_*_,»*—*«»*_))
Zawsze żyjesz w naszych sercach,
modlitwie i pamięci.
******JEZU UFAM TOBIE******
Wierzę w Twoją nieustającą łaskę
i miejsce dla naszych bliskich
W DOMU WIELKIEJ,BOŻEJ MIŁOŚCI!
((_,»*—*« »*—*«,_*_,»*—*«»*_))
Już tyle dni Ciebie u mnie nie było
I przez ten czas
nic się nie wydarzyło.
Bo mój cały świat jest dla Ciebie -
a Ty
Jesteś mi światłem, doliną wśród mgły
Powietrzem, ziemią i wodą.
Słoneczny blask i księżyca latarnia,
Wiosenny wiatr, który włosy rozgarnia.
Brylanty gwiazd rozrzucone, jak mak
Upojność łąk i dzikiego bzu krzak
I cisza drzew nieruchomych.
Wszystko z miłości do Ciebie
Wszystko do Twych stóp
Wszystkie świata mądrości
Najwspanialszy cud
Wszystko, by Cię nie stracić ..
Wszystko, by z Tobą być ...
Bardzo Cię kocham Jedyny
Na zawsze łączy nas
Bożej miłości nić !!!
((_,»*—*« »*—*«,_*_,»*—*«»*_))

Tumidajewicz

             ))
            /░
           //░\
           /░░   
           /░ ,░
           ░))░/  
          ▄╩IiI╩▄
__(¯`v´¯)_|__♥__|_(¯`v´¯)
_(¯`(۩)´¯)[__††__](¯`(۩)´¯)
__(_.^._)_(¯`v´¯)_(_.^._)
۩۩۩۩۩۩۩(¯`(۩)´¯)۩۩۩۩۩۩۩۩۩
۩۩۩۩۩۩۩۩(_.^._)۩۩۩۩۩۩۩۩۩۩
___۩۩۩۩۩۩۩۩۩۩۩۩۩۩۩۩
______۩۩۩۩۩♥۩۩۩۩۩
❀ڿڰۣڿڿ❀ڿڰۣڿڿ❀ڿڰۣڿڿ
⋰†♣† NIECH PŁONIE
. ŚWIATŁO PAMIĘCI TYM ,
KTÓRZY OD NAS ODESZLI⋰†♣†
.•°*”˜҈.•°*”˜҈.
Tam, za zamkniętymi oczami
Jest naszej wyobraźni kraina.
W niej zapisujemy chwile,
Które świat dla nas zatrzymał.
.•°*”˜҈.•°*”˜҈.
Zwykłe okruszki życia,
Wrażenia, przeżycia, tęsknoty,
Które nas kiedyś wzruszyły,
By nie zapomnieć o tym...
.•°*”˜҈.•°*”˜҈.
Czasami w tej krainie
Przepiękne wizje tworzymy.
Tam przebywamy z tymi,
O których tylko marzymy...
.•°*”˜҈.•°*”˜҈.

żona M.MARKIEWICZA
bliska śp rodz.GOŁOWACZ
i ELŻBIETY SKŁODOWSKIEJ

II...........(
II...........))
II..........( (
II.........( ,) )
II........( ( , )
II........(( , ) )
II........( (( , ))
II..........[[]]
II........[[]II[]]
II........[[]II[]]
II........[[]II[]]
II........[[]II[]]
II........[[]II[]]
II........[[]II[]]
II........[[]II[]]
**********
இڿڰۣ`இڿڰۣ `இڿڰۣ

KTO ŻYJE
_w sercach tych,
__którzy pozostają
_______NIE UMIERA

இڿڰۣ`இڿڰۣ `இڿڰۣ

+``
+````(
+```(,)
+```((,)
+``[***]
+``[***]
+``[***]
+``[***]
``[[[[[[[]]]
`````````
Niedzielne światełko pamięci.

Zapach ognia wiatr rozsyła.
Smutne łzy w oku przysyła. Stojąc na cmentarzu.
Kobieta siedzi. Przed nagrobkiem zmarłego.
Kto wie, czy to córka,
czy to miejsce pochówku jej ukochanego.
Siedzi samotna z oczami zaszklonymi.
Upamiętniając czasy, wspomnieniami tak pięknymi.
Pośród tłumów, którzy nie baczą na nią.
Idą dalej grobów szukając.
Zapala znicz, na ławkę siada.
Wzrok wpatrzony w grób, łza jej z policzka spada.
Widać, nie umie się pogodzić z losem.
Jak śmierć przyszła i zabrała jej bliskiego jednym ciosem.
Widać, ze swoim zmarłym rozmawia.
Widać kwiaty na nagrobku co chwilę przestawia.
Siedzi samiutka skulona, malutka.
Obok niej siateczki ze zniczami.
Stoi i wypatruje człowieka swymi oczami.
Wie, że już go nigdy tutaj nie zobaczy.
Siedzi na ławeczce pogrążona w rozpaczy.
Gdy wszyscy gonią, jej w miejscu stanął czas.
Każdy kiedyś umrze, każdy z nas.
Pozostanie nadzieja. Być może, gdzieś tam
zobaczymy się znowu za parę lat.
ŚWIATEŁKA DO NIEBA DLA CIEBIE

Z CAŁEGO SERCA POZDRAWIAM TWOICH NAJBLIŻSZYCH

Dzień jesienny tak cicho
jak liść żółty opada
złoto ma z października
smutek ma z listopada.
I w ten smutek złotawy
i w ten płomyk zamglony
przybrały się Zaduszki
jak w przejrzyste welony.
Płoną świeczek szeregi
płoną świeczek tysiące
powiewają płomyki
zamyślone i drżące.
Więc płomykiem jak dłonią
dłonią ciepłą i jasną
pozdrawiam tych wszystkich
których życie już zgasło.

(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)
[_][_][_][_][_][_][_][_][_][_]

TO NIE TAK MIAŁO BYĆ...
ŚWIAT MIAŁ BYĆ PIĘKNY I PEŁEN WASZEGO ŻYCIA...
A ZOSTALIŚMY SAMOTNI W OBLICZU NIESZCZĘŚCIA...
KTÓREGO NIE SPOSÓB UDŻWIGNĄĆ LUDZKIMI SIŁAMI...

(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)
[_][_][_][_][_][_][_][_][_][_]

* PAMIĘTAM ANIOŁKU **