WIOSENNE ŚWIATEŁKO PAMIĘCI...
DLA CIEBIE ANIOŁKU...

_____)
_____((
_____) )
____(░
.___)░\
___/░░   
___/░,░(
___░)░/  
____⑄⑄⑄
__[⑄❀♡❀⑄]
__[⑄❀♡❀⑄]
__[⑄❀♡❀⑄]
__[⑄❀♡❀⑄]
__[⑄❀♡❀⑄]
__[⑄❀♡❀⑄]
__[⑄❀♡❀⑄]
[[[[[[[[[]]]]]]]

Światełko pamięci dla Ciebie Mareczku, w pierwszym dniu wiosny
(*)(*)(*)

„Czasem odchodzą nasze anioły,
I nagle w miejscu staje czas,
A z nimi cząstka nas odchodzi
I wielki smutek marszczy twarz.

Czasem na chwilę gaśnie słońce,
Duszę wypełnia gęsty mrok,
Nikną nadzieje i marzenia
I w pustce ginie tęskny wzrok.”

``````)
`````( (
````) ) )
```( ( ( (,))
``( ( ((,) )) )
``( (( (,,)) ))
```[[IIIII]]
`[▒](♔)[▒]
`[(♔)▒(♔)]
`[▒](♔)[▒]
`[(♔)▒(♔)]
`[▒](♔)[▒]

Promiennie jasne światełko do samego nieba w pierwszy dzień wiosny

córka śp. Eugeniusza Wysockiego

__◕◕◕
◕◕__◕◕_◕◕
◕◕____◕__◕◕
__◕◕____◕◕
____◕◕◕◕
_____◕◕
_____◕____ MAREK

---(,)
--{__}♥♥ZAWSZE
-------(,)
------{__}♥♥W MOIM SERCU
----------(,)
---------{__}♥♥ I MODLITWIE

********MARKU****

MARECZKU,KOLOROWE ŚWIATEŁKO
WIECZNEJ PAMIĘCI DLA CIEBIE

(*)

~```````)
~``````(,)
~`````(( , ))
~`````( (, )))
~`````(((, ) )
~`````*****
~````[~*.*~]
~````[~*.*~]
PAMIĘTAM
~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*

*”˜˜”*°•._˜”*°••°*”˜
ŚWIATEŁKO PAMIĘCI
*”˜˜”*°•._˜”*°••°*”˜


♥`````````)
♥````````( (
♥```````) ) )
♥``````( (,) ) )
♥``````( ( ( (,))
♥``````((,) ) ) )
♥`````( ( ((,) )) )
♥`````( (( (,,)) ))
♥```````[][*][]
♥````【░⋱ ✽⋰░】
♥````【░⋱ ✽⋰░】
♥````【░⋱ ✽⋰░】
♥````【░⋱ ✽⋰░】
♥````【░⋱ ✽⋰░】
♥ ˜”*•۞•*” ✽ ”*•۞•*”˜


¸¸.•*´¯`✿
•*´¯`✿ ....Niewinna maleńka łza perliście po twarzy się toczy, płomienny uśmiech zgasł jak świeca na wietrze. Bezsilność, smutek i płacz, zostało tak¸¸.•*´¯`✿
niewiele ¸¸.•*´¯`✿ ¸.•*´¯`✿
¸¸.•*´¯`✿ ¸¸.•*´¯`✿
•*´¯`✿ •*´¯`✿
__________________
c.W.MAKOWIECKIEGO

((:.......)
((:......(,)
((:.....[__]
((:.....[__]
((:.....[__]
((:....(____)
((_,»*—*« »*—*«,_))
ANIOŁKU !!!
ŻYJESZ W NASZYCH SERCACH,
PAMIĘCI I WSPÓLNEJ MODLITWIE.
WIERZYMY,W TWOJE SZCZĘŚCIE
W DOMU OJCA PEŁNYM MIŁOŚCI!!!
Czasami także niebieskie kwiecie
Zwabi do siebie samotne dziecię.
I siada dumać pachole mlode,
Patrząc na kwiatkow dziwną urodę;
I nie wie nawet,jakim sposobem,
Zrywajac dzwonkow kłosy powiewne,
Wyrasta myśl nad smutnym grobem
I w sercu dżwięki znajduje śpiewne;
Lecz czuje tylko,że się w nim budzi
Pragnienie niebios,milość dla ludzi.
Więc czegoś patrzy i czegoś czeka,
Niby coś widzi w cieniu z daleka...
W gasnącej zorzy i barwach kwiatów
Zgaduje piękność umarłych światów,
I nim sie ocknie z zadumy sennej -
Wykwita przed nim na tle błękitu
Anielska postać w szacie promiennej,
Płynąca ogniem nowego świtu,
I tajemnice grobów odsłania,
Krolowa smierci i zmartwychwstania.
/A.ASNYK/