W gleboki spokoj, niebianska cisze
dusza sie Twoja zatapia powoli.
Tam, gdzie juz ludzkich glosow nie uslyszysz,
gdzie nic nie dreczy i nic nie boli...(*)

"Nadzieję mamy zawsze, dopóki żyjemy. (...) i może dlatego tylko żyjemy."

Kocham Was i proszę o opiekę nad Reną Zapalam światełko mojej miłości (*)

Żebyśmy mogli choć na chwilę cofnąć miniony czas, choć na chwilę !!!!
Światełko i nasza pamięć dla Ciebie

()()
[][]

Pisząc o kimś zatrzymujemy pamięć.
Pamiętamy ciepło i z miłością.
Wydobywamy z jego życia to,
co najlepsze.

__{*}__{*}__{*}__{*}__

„Nieuchronnie mijają rzeczy i zdarzenia, odchodzą chwile, doby... lecz coś się nie zmienia, czegoś nie da się zgubić. Coś trwa, coś zostaje…nasza miłość do dziecka i pamięć!”

..............)............
.............((............
.............) ...........
............( , )..........
........._ `|'__.........
.........( """"_ )........
...........)/(/( |...,'...
...........() )()|| -'....
...........| () ||........
...........|.....||........
...........|.....().........
...........|.....|..........
...........|.....|..........

Zostawiam Marku swoją pamięć...

WSZYSTKO TO CO W NAS DOBRE ZAWSZE POWRACA

¦___
¦___________)
¦___________((
¦___________) )
¦_________( (( ,)
¦________.((,) )))
¦________.(( ((,) )
¦_______*][O¦O][*
¦_______*][O¦O][*
¦_______*][O¦O][*
¦_______*][O¦O][*
¦_______*][O¦O][*
¦_______*][O¦O][*
~~~~~~~~~~~~~~

PAMIĘTAM

Gdy umrę
tak po trochu
na raty

i powstanę z prochu

ciszą przeszłości
dotknięciem
niewiernego Tomasza
z źródlanym wzrokiem
w chłodnej nocy

każdemu rozdam

jeden opłatek
z gwiazdą prawdy
by nikt już nie wątpił
by zetrzeć nienawiść
walkę z wiatrakami

rozdam
kolory świata
dziś nie postrzegane
gołym okiem obojętności
taką dla dobra sprawy
myśleniem dla siebie

rozsypię
tak na raty
i po trochu...

MARECZKU...

Witaj Mareczku,dzisiaj wtroek,pedzi ten czas jak opętany,ale to dobrze,bo bliżej do Was.Posylam jak zawsze swiatelko jasniutkie(*)(*)(*) dla Ciebie i przytulam Twoja mamunie.Renia

Cierpienie,przez nie w lzach widzisz ukojenie
na boso po ciernistym szlaku uciekasz
nie zważajac na skaleczenia,
szukasz jedwabiu w duszy,nie zwlekasz.

W nieskończoność zapadasz
bez oddechu,krzyku
krwawisz,płyną kroplena każdej łodydze ich bezliku.

Czarny stoj,czarna róza u boku
czernią pokryta twoja twarz
widać w niej zwykły niepokój
a w niezwykłym bólu przyszło ci trwac


Nie oddaj wlasnosci swojej
zycia
za marny kielich łez i rozpaczy
zyj bezwiedniesłodycza chwilii
przyjdzie jeszcze czas
gdy on Ci wszystko wytlumaczy.