Moja pamięć na ten niemalże wiosenny wieczór.....

„Lubię aksamitne niebo
W brylantowej kolii.
Teatralną dekorację
Nocnej architektury.
Lekką nutkę tęsknoty
Za umykającym czasem.
Spacer z marzeniami
Wiernymi towarzyszkami
Alejką jawy ze snu.”

Znów spacer Aleją Wspomnień…
Kolejny tydzień...

Nasza pamięć i smutne światełko...

Jeżeli Bóg rozdzielił,
to potem pojedna.
Najdłuższe to rozstanie
po którym się żyje .

____||____________ ♨ Jaśniutki Promyczek tam w Niebiosa ♨_______||_______
¯¯¯¯||¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ nieznane nam do Ciebie posyłam ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯||¯¯¯¯¯¯¯

Z Tobą odeszły wszystkie marzenia
I wszystkie plany się skończyły!
Zostały tylko piękne wspomnienia
I ból co odbiera do życia siły...Mareczku .

Zapłakane deszczem światełko mojej pamięci na niedzielny wieczór zapalam.....

Mija kolejna niedziela i kolejny tydzień.
Tak mija powoli życie.
Dlaczego bez Was, nasze dzieci?

 (¯`v´¯)
(¯`(♥)´¯)
 (_.^._)
 
╔═══════════════════════
║ żona śp. JANA TOMALA           
║ bliska śp. rodziny HERMANOWICZ 
║ śp. BARBARY LEWANDOWSKIEJ  
║ śp. ZUZANNY WINNICKIEJ        
╚═══════════════════════









````````````(
````````````) )
```````````( ((
```````````) ) )\\
``````````(❤) )) )
`````````( ((❤) )\\
````````( (( (( (❤) )
```````(( ((( ((❤) )))
``````(( ((❤) ) )) )) ))
``````(( ( (((((❤) )) ) )
`````((( ( (( (( ( (❤) ) ))
`````(( (( ( ( ((❤) )) ) )))
`````(( (( (❤)) ))) ) )) ) )
`````(( (( (((( (❤)) )) ) )
``````(( ( (( (❤)) ))) ))
``````````` IIIIIIIII
```[[▒█ ✿⋟♡⋞✿ █▒]]
```[[▒█ ✿⋞♡⋟✿ █▒]]
```[[▒█ ✿⋟♡⋞✿ █▒]]
```[[▒█ ✿⋞♡⋟✿ █▒]]
```[[▒█ ✿⋟♡⋞✿ █▒]]
```[[▒█ ✿⋞♡⋟✿ █▒]]
```[[▒█ ✿⋟♡⋞✿ █▒]]

¸.»✿“˜¨¸.»✿“˜¨¸.»✿“˜¨¸.»✿“˜¨¸.»✿“˜¨¸.»✿“˜¨
NAJJAŚNIEJSZE ŚWIATEŁKO PAMIĘCI
¸.»✿“˜¨¸.»✿“˜¨¸.»✿“˜¨¸.»✿“˜¨¸.»✿“˜¨¸.»✿“˜¨

Życie nasze jak pociąg się toczy ,
gdy się rodzisz to wsiadasz do niego.
I ten pociąg przez życie Cię wiezie
aż do końca – przystanku Twojego.

Nikt z nas nie zna czasu podróży .
Pociąg jedzie, wciąż nowe perony ,
ciągle nowi ludzie wsiadają .
Pociąg w rożne rozwozi ich strony.

Jedni dłużej są w Twoim przedziale.
Inni tylko na chwilkę wsiadają .
Są też tacy co zajrzą i znikną
i nic innym w podróży nie dają.

Każdy ślad swój jakiś zostawi .
Mały uśmiech, rąk dotyk, kwiat róży.
To w pamięci swojej zachowasz
Już do końca życiowej podróży.

Najsmutniejsze są chwile w podróży,
gdy wysiądą Ci, których Ty kochasz.
Po nich zawsze pustka zostaje ,
cicho w kącie przedziału zaszlochasz.

I już smutek zostanie do końca .
I tęsknota co pali Cię skrycie ,
bo już bez tych co byli najbliżsi
musisz dalej pojechać przez życie.

Lecz gdy w końcu do celu dojedziesz,
na końcowym wysiądziesz peronie ,
to pamiętaj, że oni tam będą ,
znowu odnajdziesz kochane ich dłonie…

...i znów będziemy razem..

Światełko pamięci (*)(*)(*) Kocham..