Śmierć stawia nas w obliczu bezsilności, która nas obezwładnia i zabiera w nieznane. A kiedy pojawia się kradnąc ukochaną osobę, przeszywa serce bólem i odznacza w nim swoje piętno, które przypomina nam stale jacy jesteśmy wobec niej bezsilni.

(*)(*)(*)(*)

__¶______(¯`v´¯)__¶¶
__¶¶¶__(¯`(●)´¯)__(¯`v´¯)___¶
__¶¶¶¶¶¶(_.^._)__(¯`(●)´¯)_¶¶
_¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶_¶____(_.^._)__¶¶¶
___¶¶¶¶¶¶¶¶(¯`v´¯)¶¶(¯`v´¯)¶¶¶¶
___(¯`v¶¶¶¶(¯`(❤)¯)¶(¯`(❀)´¯)¶¶
_(¯`(●(¯`v´¯) (_.^._)¶_¶(_.^._)¶¶
_(_(¯`(❀)´¯)¶¶¶¶¶¶(¯`v´¯) `v´¯)
___¶(_.^._)¶¶¶¶_¶(¯`(●)´¯) ●)´¯)
_¶¶¶¶¶¶¶¶¶(¯`v´¯)¶(_.^._)`v´¯)
¶¶¶¶¶¶¶¶_(¯`(●)´¯)_(¯`v´¯)●)´¯)
¶¶¶¶¶_¶¶¶¶(_.^._)¶(¯`(❀)´¯)._)
¶¶¶_¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶_¶_¶(_.^._)
___§§§§.¶¶¶¶¶¶¶__¶_¶¶¶¶¶¶¶
__§§__§§.__¶¶_¶¶__¶¶¶¶¶
___§§__§§§§§§§§წ§§§§§§§§
___§§____¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶
___§§______¶¶¶¶¶¶¶¶
_____§§____¶¶¶¶¶¶¶¶
_______§§§_¶¶¶¶¶¶¶¶
_____________¶¶¶¶¶
__________¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶
Kiedy nie ma Ciebie,
Smutno płynie czas.
Nie ma gwiazd na niebie,
Nawet księżyc zgasł,
Ciągle pada deszcz,
Wolniej krąży ziemia,
Płaczą gałęzie drzew.
Kiedy Ciebie nie ma,
Smutek pada cieniem
Na pola i lasy.
Kiedy nie ma Ciebie,
Nie ma Twoich słów,
Tylko są marzenia.
Kiedy ujrzę Cię znów?

(*)

Kto dziś tu przyjdzie, łzę uroni
Zaduma się i znicz zapali,
Tęsknota w sercu znów się schroni,
Bo cierpią ci, co tu zostali.

Tak trudno czuć jest pod palcami
Kamienną płytę, jej szorstki chłód,
Tak wielu nie ma dzisiaj z nami,
Tu ich przygniata ten zimny grób.

I tylko Anioł na mogile,
Czuwa i strzeże, bo Bóg tak chciał,
Każdy przystanie tu na chwilę,
Przy grobie w smutku będzie trwał.

Kiedy odwiedzi matka syna
Niejedna łza mogiłę zrosi,
Wciąż białą różę będzie trzymać,
O ukojenie bólu prosić.

Już bajki nigdy nie opowie,
Do snu już tez nie ukołysze,
Zamyśli tylko się przy grobie,
I wsłucha w tę cmentarną ciszę.

Światło nadziei, które płonie
Ukoić może to rozstanie,
I wciąż splecione w bólu dłonie,
znów będą czekać na spotkanie…

(*)(*)(*)(*)

PAMIĘTAMY;;

PAMIĘTAMY;;

(*)(*)(*)

(*)

Nie mówcie,Tym którzy stracili Ukochanych,
Że czas zagoi rany,
Nic nie mówcie,że Oni już nie cierpią,
Najlepiej nie mówcie nic.
Czas tych ran nie leczy,pozostają,
Bo śmierć Ukochanych jest też trochę,
Śmiercią Nas samych,
Coś w Nas umiera,
Żyjemy,ale nic ,nie jest tak,jak było przdtem,
Już nie jesteśmy tacy Sami.........