Marcin Mateusz  Domański

Marcin Mateusz Domański

34 lata

data urodzin:
07-12-1982
data śmierci:
11-09-2017
cmentarz:
Warszawa-Pyry, ul. Łagiewnicka
miasto:
krótki URL:
Zgłoś nadużycie
Zapal świeczkę

Marcin Mateusz  Domański

rodzice Darka Kowalczuk

7 lat temu

⭐☀⭐

Zgłoś nadużycie

Marcin Mateusz  Domański

Gaba kuzynka Piotra Klim

7 lat temu

Zgłoś nadużycie

Marcin Mateusz  Domański

MAMA ANIOŁKA ROBERTA N.

7 lat temu

Tęsknota ,słowo zużyte,
Otwarło mi swoją dal...
Jak różne są rzeczy ukryte
W króciutkim wyrazie- " żal.''
¸.•´☘️¸.•´❤ ŚWIATEŁKO
PAMIĘCI¸.•´❤¸.•´☘️
DLA CIEBIE ANIOŁKU ¸.•´☘️¸.•´❤

Zgłoś nadużycie

Marcin Mateusz  Domański

mama Łukaszka Kasprzyckiego

7 lat temu

W smutny wtorek światełko dla Ciebie Marcinku.

Zgłoś nadużycie

Marcin Mateusz  Domański

mama Dawida Kostrzewskiego

7 lat temu

Pamietam Aniele

Zgłoś nadużycie

Marcin Mateusz  Domański

rodzice Paulinki Zysk

7 lat temu

Zgłoś nadużycie

Marcin Mateusz  Domański

MAMA KATRIN

7 lat temu

I znów pojawiają się łzy,
bo są dookoła wszyscy, tylko nie Ty !!

```.☆.``(,).(,).(,)
…☆ ..|░|░|░|☆
…..☆ |░|░|░|☆ ♥
☆ “ª¤.¸::¸.¤ª ☆“..☆

•❤️• Promyczek otulony moją pamięcią posyłam ..•❤️•

Zgłoś nadużycie

Marcin Mateusz  Domański

ciocia Mateuszka Gorczyńskiego

7 lat temu

ZAPALAM JAŚNIUTKIE ŚWIATEŁKO MEJ PAMIĘCI W TEN PIĘKNY SŁONECZNY U NAS DZIEŃ, U WAS ZAPEWNE JESZCZE PIĘKNIEJSZY, NIECH NIGDY NIE GAŚNIE ((*))

Zgłoś nadużycie

Marcin Mateusz  Domański

docentrb

7 lat temu

Zgłoś nadużycie

Marcin Mateusz  Domański

m

7 lat temu

"Życie nasze jak pociąg się toczy, gdy się rodzisz, to wsiadasz do niego.
I ten pociąg przez życie Cię wiezie, aż do końca – przystanku Twojego.
Nikt z nas nie zna czasu podróży. Pociąg jedzie, wciąż nowe perony.
Ciągle nowi ludzie wsiadają. Pociąg w różne rozwozi ich strony.
Jedni dłużej są w Twoim przedziale. Inni tylko na chwilkę wsiadają.
Są też tacy, co zajrzą i znikną i nic innym w podróży nie dają.
Każdy ślad swój jakiś zostawi: mały uśmiech, rąk dotyk, kwiat róży…
To w pamięci swojej zachowasz, już do końca życiowej podróży.
Najsmutniejsze są jednak chwile, gdy wysiądą Ci, których Ty kochasz.
Po nich zawsze pustka zostaje, cicho w kącie przedziału zaszlochasz.
I już smutek zostanie do końca, i tęsknota, co pali Cię skrycie, bo już bez tych, co byli najbliżsi musisz dalej pojechać przez życie.
Lecz gdy w końcu do celu dojedziesz, na końcowym wysiądziesz peronie,
to pamiętaj, że oni tam będą, znów odnajdziesz kochane ich dłonie…"
Wierzę Synku, że dane mi będzie spotkać Cię na tym "ostatnim peronie". Bez tej nadziei nie dałabym rady tu być. Kocham Cię Marcinku i tak bardzo tęsknię za Tobą Pokój Ci Kochany Tam, gdzie jesteś

Zgłoś nadużycie

Poprzednia 1 2 3 ... 4706 4707 4708 4709 4710 ... 5124 5125 5126