Listopadowe Smutne Jaśniutkie Światełka Pamięci Marcinie.

1 LISTOPADA
....................... )
....................... (,)
..........)......... ._'\!/'_
.........(,)......... (""""")
......._'\!/'_..ڿڰۣڿ◕ + ◕ڿڰۣڿ..NAJJAŚNIEJSZE
.......(""""")... ŚWIATEŁKO PAMIĘCI
.ڿڰۣڿ◕ + ◕ڿڰۣڿ ... NA TEN SMUTNY CZAS
Odpoczywajcie w Pokoju

Jest taki dzień w roku kiedy refleksja w serce się wkrada.
Deszczowy zazwyczaj i zimny - to dzień 1-ego listopada.
To taki czas zadumy, modlitwy nad zmarłych duszami.
Choć ICH nie ma wśród nas kochamy nadal, więc pamiętamy.
(,)
|..|

,,Nieważne, czy rok minął,
Dzień, miesiąc, czy też lata.
Gdy odszedł ktoś... na zawsze,
To tracisz cząstkę świata.

I cząstkę samej siebie,
Bo żyjesz już inaczej.
Choć wstajesz co dzień rano,
Choć śmiejesz się i płaczesz.

Świat wygląda tak samo,
Choć tyle się zmieniło...
Nic już się nie powtórzy,
Nie będzie już, jak było...

Cóż zostało nam dzisiaj?
Wspomnienia... ten czas, te chwile...
To dużo... czy może niewiele...
aż tyle, czy tylko tyle... "

Niech to wirtualne światełko zawsze płonie.

(¯` ╬ ´¯) 1 LISTOPADA
DZIEŃ WSZYSTKICH ŚWIĘTYCH (¯` ╬ ´¯)

Cmentarne płomyki drżące,wspomnień tysiące
z wiatrem się snują nad grobami.Zapach wilgotnych liści
i chryzantemowa woń ,razem zmieszane.
Nastrój cierpienia, tajemniczości, może radość dla istnienia
Płomień jednoczący w bezdrożach rozpaczy w zagubionym czasie
rodzi wspomnienia, w listopadowy dzień
jak płonące łany zbóż,rozjaśniają cmentarny mrok
ciepło myśli między bliskimi,zapłoną znowu już za rok.
   ●── Cmentarne płomyki - autorka Gorza ──●
            ___ )
            ___((
            __ (░)
            __/░░\
            _ \░░░/
           _[][][] [][][]
            [░ ⋰⋱ ░]
            [░ ⋰⋱ ░]
            [░ ⋰⋱ ░]
            [░ ⋰⋱ ░]
            [░ ⋰⋱ ░](¯`•♥•´¯)
            _______(¯`•♥•´¯)•´
            ____ (¯`•♥•´¯).•´
           _____`•.,.• ´

Na 1 listopada ..W ten tak trudny okres dla nas...
najpiękniejsze światełka dla Ciebie..(¯`♨️´¯)

Jesień ostatnie liście strąca, wokół taka cisza...
Ty Synku, jesteś jak ten listek, co cicho sfrunął z drzewa lekkim wiatrem trącony.
Odfrunąłeś nagle, bez słowa skargi w nieznane Dalekie Strony.
A dziś Marcinku Twoje Czwarte już Święto Tam, w Tym Innym, wierzę Lepszym Świecie
Bądź Tam Kochany szczęśliwy i odpoczywaj w Pokoju moje Dziecko. Tu bez Ciebie jest tylko szary cień...

„Takie ciche, ciche święto,
Rozjarzone świeczkami,
Dzień, w którym serce pozdrawia,
Pamięta Tych, co rozstali się z nami.
Święto rozsnute mgliście
Nad jesiennym, zadumanym światem,
Gdy żywi Zmarłym dobrą myśl wyślą...”
Zapalą żywe płomyki, położą biały kwiatek...
Niestety, w tym roku żywe płomyki zapalę Ci jak co dzień w oknie, a biały kwiatek otulony miłością i wspomnieniami już Ci zaniosłam. Kocham Cię Synku Śpij spokojnie

”Na cmentarzu płomyki złote
i groby w chryzantemach.
Ludzie przyszli tu z myślą o tych,
których już nie ma.

Wspominają drogie imiona,
zasłaniają lampki przed wiatrem,
dla tych bliskich wieńce zielone
i bukiety jesienne pełne kwiatów.”


W listopadowej zadumie…niech mój wirtualny znicz płonie…
W ten trudny i smutny czas…
Marcinkowi...

Rozstanie jest pewnością-
Spotkanie nadzieją. ((*))