2 LISTOPADA DZIEŃ ZADUSZNY - Pamięć i modlitwa dla Ciebie Marcinku.

Modlitwa dla Ciebie w dniu Wszystkich Zmarlych

Jest taki dzień w roku...
Kiedy refleksja w serce się wkrada,
deszczowy zazwyczaj i zimny.,
a dziś piękny,słoneczny,ciepły
2 - Listopad DZIEŃ ZADUSZNY.
To taki czas zadumy,
modlitwy nad zmarłymi duszami.
choć ICH nie ma wśród nas...
KOCHAMY NADAL,WIĘC PAMIĘTAMY.

.............☼»(¯❀¯)«☼
........☼»(¯❀¯)•¤•(¯❀¯)«☼
.....☼»(¯❀¯)«¤•.•¤»(¯❀¯)«☼
...☼»(¯❀¯)«¤•..)..•¤»(¯❀¯)«☼
☼»(¯❀¯)«¤•..._( , )_•¤»(¯❀¯)«☼
☼»(¯❀¯)«¤•...(____)•¤»(¯❀¯)«☼
...☼»(¯❀¯)«¤•....•¤»(¯❀¯)«☼
.....☼»(¯❀¯)«¤•.•¤»(¯❀¯)«☼
........☼»(¯❀¯)•¤•(¯❀¯)«☼
..............☼»(¯❀¯)«☼

**((*))** 2 LISTOPADA •••~
~•••DZIEŃ ZADUSZNY ***((**))

Już niesie wiatr ciche wspomnienia
Jak pacierz szumi zeschły liść
W tym czasie myśli są zbłąkane,
co snują się, by z nami iść.
Na krzyżach rosa wczesnym rankiem
w alejach cisza, taka głucha modlitwą płynie ponad ziemią,
z nadzieją że ją niebo wysłucha.
Gdzieś znicz tli się ostatkiem sił, a na marmurze ślad po dłoni.
i tylko zeszły liść tu spadł ,
a wiatr cichutko za nim goni.
I gdy listopad swój cień nakłada
i dnia nam ciągle wciąż ubywa
w sercu zostaje cicha zaduma
jak ślad, co w pamięci się ukrywa...

Na ten smutny dzień moja pamięć Marcinku.....

♨️♨️

"Dzień zaduszny"

” Kiedy miedzianą rdzą
pożółkłych jesiennych liści więdną obłoki,
zgadujemy, czego od nas obłoki chcą,
smutniejące w dali swojej wysokiej.

Na siwych puklach układa się babie lato,
na grobach lampy migocą umarłym duszom,
już niedługo, niedługo czekać nam na to,
już i nasze dusze ku tym lampom wkrótce wyruszą.”

(**) Marcinkowi
Wieczne odpoczywanie…

Pamięć nie zna przeszkód. Nie pokona jej ani odległość, ani czas.
Syneńku, dziś Zaduszki. Smutny dzień i smutne Światełko Kochany ❤️

Niektóre rzeczy i miejsca
nigdy nie będą już TAKIE SAME.....
zabrakło w nich osób,
które nadawały im wyjątkowe znaczenie......

[*][*][*]

Zapal świeczkę za tych, których zabrał los.

Stała Matka Boleściwa
Obok krzyża ledwo żywa
Gdy na krzyżu wisiał Syn
O jak smutna i strapiona
Matka ta błogosławiona
Której Synem niebios Król
Jak płakała Matka miła
Jak cierpiała gdy patrzyła
Na boskiego Syna ból
Gdzież jest człowiek co łzę wstrzyma
Gdy mu stanie przed oczyma
W mękach Matka ta bez skaz
Kto się smutkiem nie poruszy
Gdy rozważy boleść duszy
Matki z Jej Dziecięciem wraz
Za swojego ludu zbrodnię
W mękach widzi tak niegodnie
Zsieczonego Zbawcę dusz
Widzi Syna wśród konania
Jak samotny głowę skłania
Gdy oddawał ducha już
Matko ponad wszystko świętsza
Rany Pana aż do wnętrza
W serce me głęboko wpój
Cierpiącego tak niezmiernie
Twego Syna ból i ciernie
Niechaj duch podziela mój
Spraw niech leję łzy obficie
I przez całe moje życie
Serce me z Cierpiącym wiąż
Pragnę stać pod krzyżem z Tobą
Z Twoją łączyć się żałobą
W płaczu się rozpływać wciąż
Panno Święta swe dziewicze
Zapłakane wznieś oblicze
Jeden niech nas łączy płacz
Spraw niech żyję Zbawcy zgonem
Na mym sercu rozżalonym
Jego ból wycisnąć racz
Niech mnie męki gwoździe zranią
Niechaj kiedy patrzę na nią
Krew upoi mnie i krzyż
Męką ognia nieustannie
Nie daj gorzeć Święta Panno
W sądu dzień swą pomoc zbliż
A gdy życia kres nastanie
Przez swą Matkę Chryste Panie
Do zwycięstwa dojść nam daj
Gdy ulegnie śmierci ciało
Obleczona wieczną chwałą
Dusza niech osiągnie raj
Źródło: LyricFind