"Cicho zasnąłeś.odszedłeś w ciemną dal,pozostawiłeś tęsknotę smutek i żal..." [*] [*]...

.................. _......._
................ .~...........`~.
..?..,_..... / ...................`,
.,_?..'-.., ?......... _.'`~.~./
...?'-.-,._...`{._,}........ -.(
...... '....`-.`?..-.-,.___.. -'_
....... '._`../........... |_ _.{@}
............ / ...........`.|-.....Y
........... / .......?..... /.....|/
......... / ...........'-...-;..._
........_? ................ ..`,?.
...... /... |`-.....___........
Niech ci sie przysnia aniolki
urwisy , wscibskie wesolki
pyzate jak pyza z dziurka
przykryte jedwabna chmurka .

PAMIEC JEST NAJWIEKSZA MILOSCIA ,SPOCZYWAJ MARCINKU W POKOJU((*))((*))((*))((*))((*))

Moje miasto jesienią płonie kolorami
złota, brązu, czerwieni i smutku.
Spaceruję samotnie w parku pośród
starych drzew
wstępując w otchłań mgły.
Odkrywam deszczowym wzrokiem,
że spadające liście umierają tak samo
cicho, jak nasze życie chore na nostalgię.

E. Dymowski

(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)

Na zawsze w mojej pamięci

To co mnie trapi
To smutek po Twojej stracie
Mogę czasami uronić kilka łez, wyrzucić je z siebie
Nie wstydzę się płakać raz na jakiś czas
Mimo to wciąż czuję niepokój żyjąc bez Ciebie
Są takie dni, że udaję, iż jest dobrze
Jednak nie to mnie dręczy



Najbardziej boli mnie to,
Że tak niewiele brakowało
Miałem tak dużo do powiedzenia
A patrzyłem tylko jak odchodzisz
I nigdy się nie dowiem
Co mogło się wydarzyć
A Ty nie zobaczysz, że to miłością matczyna
Próbowałem Cię obdarować


.

Ciężko sobie poradzić z utratą Ciebie
I bólem jaki mi towarzyszy gdziekolwiek się udam
Jednak daję radę
Ciężko zmusić się do uśmiechu
Gdy widzę naszych starych znajomych, a ja jestem sama
A jeszcze trudniej jest
Wstawać, ubierać się, egzystować z tym żalem
Jednak wiem, że jeśli dam sobie z tym radę
predzej czy póżniej zobacze Ciebie Marcinku(*)

Trudno jest powiedzieć – żegnaj na zawsze komuś najbliższemu.
SPOCZYWAJ W POKOJU ((*))((*))

I tylko Panie nadzieja, że się kiedyś spotkamy
Że pozwolisz znów dziecinie przytulić się do mamy.
I tylko Panie nadzieja, że nasze dzieci szczęśliwe
Że tańczą, biegaja, żartują, że złote jabłka zrywają.
I tylko Panie nadzieja, wiec modlę się żałośnie
Że kiedy przyjdzie pora wyjdą po nas radośnie.

„ Czy słyszysz szept liści jesienny,
Śpiew traw poruszanych przez wiatr,
Szum drzew tak od wieków niezmienny...
Kasztanów stuk, jak deszczu smak...

Bursztyny i brązy złotawe,
po żółcie i czerwień ze snu...
Kolorem się pysznią ciekawie,
Więc dostrzeż dziś piękno to znów...”

To czas jesieni...,ale to nie był Twój czas!
Zawsze pamiętam...(*)

Ja kocham Ciebie !
Jak tchu dla piersi,tak mi Ciebie brak !
W pochmurnym niebie
przeciąga w siną dal wędrowny ptak.
Niech leci ! Niech spieszy !
Niech się serce me pocieszy,
że choć on mknie ku tej stronie
gdzie wyciągam tęskne dłonie.

Ja kocham Ciebie !
Niech o tym powie Ci przelotny wiew
co sen kolebie
samotne szczyty cichych
smutnych drzew.

Niech leci ,niech wieści,
że w tęsknocie i boleści
nie mógł uśpić mojej duszy
co się męczy w pustce w głuszy
w rozpaczliwie beznadziejnej
głuszy.....