_______ღ
______.ღღ
______.ღღ
_____ღ___ღ
____ღ_____ღ
__ღ___ღღ___ღ
___ღ__ღღ__ღ
______[][][]
____ღღღღღღ
____ღ_____ღ
____ღ_____ღ
____ღ_____ღ
____ღ_____ღ
___ღღ____ღღ

Światełko pamięci.

Wiem tylko, że .... Ja zawsze tęsknię i będę tęsknić za tobą.
Wiem tylko, że .... w jedenej minutcie jestem sobą a w następnej rozpadam się.
Wiem tylko, że .... moje serce boli cały czas i nigdy nie przestanie
Wiem tylko, że .... łez nie da się zatrzymać
Wiem tylko, że ....bardzo mi ciebie brakuje synku
Wiem tylko, że ..... tęsknota za tobą nie minie.
Wiem ..... chcę cię z powrotem.
Wiem tylko, że .... nie ma większego bólu na tym świecie niż śmierć dziecka
Wiem tylko, że ..... kocham cię SYNKU, kocham CIĘ bardzo
DZIECKO KOCHANE bo na zawsze jesteś częścią mnie.

ŚWIATEŁKA DO NIEBA ROZJAŚNIAJĄCE
WIECZORNĄ SOBOTNIĄ CIEMNOŚĆ
DLA CIEBIE MARCINIE

Wieczór nareszcie cisza
kot śpi gdzieś na tapczanie
a ja zaczynam znowu
swoje nocne pisanie
tak lubiłeś wieczory
i uczyłeś się w nocy
więc myślę może i teraz
są przy mnie Twoje oczy
Twoje buty na półce
i Twój płaszcz w szafie
a ja się z nim rozstać
jeszcze nie potrafię
telefon w którym tekst "mama "
jest wciąz wpisany tak samo
i ja która nigdy nie usłyszę już
mamo....

Odtwórzmy w pamieci te piekne dni Gdy Oni z Nami przez życie szli . Ich ciepłe dłonie , ciało Nam grzało , A dobre słowa serce radowało . Niech takie wspomnienie zawsze bedzie z NAMI . By nigdy nie czuli , że są tam sami . MARCINIE [[*]]

()
[]

Nie ma Ciebie wśród nas...
choć tęskno nam za Tobą.
Po tamtej stronie chmur,
jest inny lepszy świat.
Jasne anioły utuliły Cię
do wiecznego snu.....
a Ty uśmiechasz się zza nieba kręgu,
bo kiedyś gdy skończy się świat.....
spotkamy się wśród jasnych nieba łąk..

†♥†♥†♥†♥†♥†

Najjaśniejsze światełko mojej pamięci niech zawsze dla Ciebie płonie MARCINKU

Spoczywaj w pokoju Aniołku a światłość wiekuista niech Tobie świeci na wieki wieków.

DZIĘKUJĘ < P A M I Ę TA M >

Marcinku..m

Sobotnie światełko pamięci ((*))

Jesień

Zanurzać, zanurzać się
w ogrody rudej jesieni
i liście zrywać kolejno
jakby godziny istnienia

Chodzić od drzewa do drzewa
od bólu i znowu do bólu
cichutko krokiem cierpienia
by wiatru nie zbudzić ze snu

I liście zrywać bez żalu
z uśmiechem ciepłym i smutnym
a mały listek ostatni
zostawić komuś i umrzeć ...

Pamiętam w modlitwie...
Nie ma mnie tutaj co dzień...
bo kłopoty z komputerem nie pozwalają mi zostawić śladu swojej pamięci...

W kolejny dzień bólu i tęsknoty zapalam światełko...
(*)
Niech Ci Marcinku zawsze płonie...