Wieczny odpoczynek...

"Deszcz
jesienny deszcz
smutne pieśni
gra"

o tych ludziach
co odeszli
o tych sercach
co za Nimi
tęskną nutę wspomnień
snują

jesienny deszcz
jesienny

krzyże okrywa
co pożółkłymi liśćmi
obsypane stoją

otula je mgłą
i tajemnicą się stają
Tajemnicą wieczności

deszcz listopadowy
pada
na wspomnienia
o tych
co odeszli na wieczny
spoczynek

otula je mgłą
ale odsłania

dla najbliższych
którzy zapaliwszy lampkę

zmówią

"Wieczny odpoczynek...

Pokój Ci wieczny w cichej krainie,
gdzie ból nie sięga i łza nie płynie.
Gdzie tylko słychać Boga głos serdeczny -

"Pokój Ci wieczny"

((:.......)
((:......(,)
((:.....[__]
((:.....[__]
((:.....[__]
((:....(____)
((_,»*—*« »*—*«,_))
- ŚWIATEŁKO PAMIĘCI...

Dzieli nas tylko czas Synku.

..nie umiera ten, kto trwa w pamięci żywych..

Życie nasze jak pociąg się toczy ,
gdy się rodzisz to wsiadasz do niego.
I ten pociąg przez życie Cię wiezie
aż do końca – przystanku Twojego.

Nikt z nas nie zna czasu podróży .
Pociąg jedzie, wciąż nowe perony ,
ciągle nowi ludzie wsiadają .
Pociąg w rożne rozwozi ich strony.

Jedni dłużej są w Twoim przedziale.
Inni tylko na chwilkę wsiadają .
Są też tacy co zajrzą i znikną
i nic innym w podróży nie dają.

Każdy ślad swój jakiś zostawi .
Mały uśmiech, rąk dotyk, kwiat róży.
To w pamięci swojej zachowasz
Już do końca życiowej podróży.

Najsmutniejsze są chwile w podróży,
gdy wysiądą Ci, których Ty kochasz.
Po nich zawsze pustka zostaje ,
cicho w kącie przedziału zaszlochasz.

I już smutek zostanie do końca .
I tęsknota co pali Cię skrycie ,
bo już bez tych co byli najbliżsi
musisz dalej pojechać przez życie.

Lecz gdy w końcu do celu dojedziesz,
na końcowym wysiądziesz peronie ,
to pamiętaj, że oni tam będą ,
znowu odnajdziesz kochane ich dłonie…

Żyłeś krótko...
Choć żyć chciałeś...
Bóg Cię wezwał....
Iść musiałeś.... Pokój z Tobą (*) (*)

(*)(*)(*)...(*)(*)(*)...(*)(*)(*)...

ŻYCIE PO TWOIM ODEJŚCIU NIE MOŻNA OPISAĆ,MOŻNA JE TYLKO
PRZEŻYĆ...PAMIĘTAM...

(*)(*)(*)...(*)(*)(*)...(*)(*)(*)...