Odeszli ku Niebiosom...
Ku uciesze Boga...
Szczęśliwi teraz są...
Dobro na wieczność niosą...
My tu na ziemi zostaliśmy...
Czekając na spotkanie z Wami...
Światełko wiecznej pamięci!
[*][*][*][*]

..........(,))
.........._ `|'__
.........( """"_ )
..........)/(/( |
.........() )()||
..........| () || ..
..........|.....||..
..........|.....()
..........|.....|( ***/)
..........|.....|( (_)/ )
..........|.....|(_ /| _)
..[*][*].|.....|../___

Czasem odchodzą nasze anioły...
I nagle w miejscu staje czas...
A z nimi cząstka nas odchodzi
I wielki smutek marszczy twarz

Czasem na chwilę gaśnie słońce
Duszę wypełnia gęsty mrok
Nikną nadzieje i marzenia
I w pustce ginie tęskny wzrok

Czasem odchodzą dobrzy ludzie
Co nam pomogli w życiu wiele
I próżno wtedy pytać Boga
Czemu odchodzą przyjaciele

Lecz oni ciągle przecież żywi
Nadal wytrwale są wśród nas
Ich dusze przy nas pozostały
Tylko ich ciała zabrał czas...
(*)(*)_(*)(*)

Bóg wezwał Cie do Siebie,
wprowadził do Swego Królestwa...
Podarował skrzydła dzięki którym unosisz się nad Nami...

Nadejdzie czas, że spotkamy się gdzieś w tej Anielskiej Krainie...
Wówczas utulimy Cię w swych ramionach...
Wyszeptamy Ci jak bardzo Cię kochamy...

..........)
.........(,)
......._'!/'_
.......(""""")

ŚWIATEŁKO PAMIĘCI...

„Śmierć jest oddzieleniem się duszy od ciała.”
Platon
"...nie umiera ten, kto trwa w pamięci żywych..."

Tu jest pamięć i tutaj świeczka,
Tutaj napis i ślad zostanie.
Ale zmarły gdzie indziej mieszka
I ma wieczne odpoczywanie.
Światełko wiecznej pamięci zostawiam....
[*][*][*][*]{*}{*}

„Nie żyje się, nie kocha się, nie umiera się - na próbę.”
Jan Paweł II (Karol Wojtyła)
Światełko wiecznej pamięci!
[*][*][*][*][*]

Życie nasze jak pociąg się toczy,
gdy się rodzisz to wsiadasz do niego.
I ten pociąg przez życie Cię wiezie
aż do końca – przystanku Twojego.

Nikt z nas nie zna czasu podróży.
Pociąg jedzie, wciąż nowe perony,
ciągle nowi ludzie wsiadają.
Pociąg w rożne rozwozi ich strony.

Jedni dłużej są w Twoim przedziale.
Inni tylko na chwilkę wsiadają.
Są też tacy co zajrzą i znikną
i nic innym w podróży nie dają.

Każdy ślad swój jakiś zostawi.
Mały uśmiech, rąk dotyk, kwiat róży.
To w pamięci swojej zachowasz
Już do końca życiowej podróży.

Najsmutniejsze są chwile w podróży,
gdy wysiądą Ci, których Ty kochasz.
Po nich zawsze pustka zostaje,
cicho w kącie przedziału zaszlochasz.

I już smutek zostanie do końca.
I tęsknota co pali Cię skrycie,
bo już bez tych co byli najbliżsi
musisz dalej pojechać przez życie.

Lecz gdy w końcu do celu dojedziesz,
na końcowym wysiądziesz peronie,
to pamiętaj, że oni tam będą,
znowu odnajdziesz kochane ich dłonie
Światełko walentynkowe.
{*}{*}{*}{*}

„Nie żyje się, nie kocha się, nie umiera się - na próbę.”
Jan Paweł II (Karol Wojtyła)

Odchodzę od Was moi mili
Nie czekam dłużej ani chwili
Nie czekam na brawa, oklaski
Niedługo przysypią mnie piaski

Chcę, abyście mnie pamiętali
I nadal mnie kochali
Swe szczęście odszukali
Ogrom miłości zaznali

Choć mnie przysypią ziemie
Miłości nie pogrzebię
Miłość zostawię z wami
Abyście się kochali

Choć ja w ciemności ruszam
Zostanie moja dusza
W myślach waszych zostanę
I kochać was nie przestanę

Świat ziemski mój dobiegł końca
Przede mną droga lśniąca
Droga ta powrotu nie ma
Bo jest to droga zapomnienia

Autor wiersza: Marta Jakobsze

Światełko Walentynkowe.
[*][*][*][*]

...gorejąc nie wiesz , czy stawasz się wolny,czy to, co twoje , ma być zatracone?
czy popiół tylko zostanie i zamęt,
co idzie w przepaść z burzą?- czy zostanie na dnie popiołu gwiaździsty dyjament, wiekuistego zwycięstwa zaranie...
(Norwid)
Światełko pamięci!
[*][*][*][*]