Nie żyje się, nie kocha się, nie umiera się - na próbę

Nie żyje się, nie kocha się, nie umiera się - na próbę

[]`````````}. . . .MILIONY. . .
[]`````````( . . . ŚWIATEŁEK. .
[]````````(,))
[]```````((,) ))
[]```````(((,)) )
[]``````((((,) )))
[]``````( ((,,))))
[]```````[IIIIII]
[]``````(I____I)
[]``````(I____I)
[]``````(I____I)
[]``````(I____I)
[]``````(I____I)
[][][][][][][][][][][]

Kiedy myślimy z wdzięcznością
o zmarłych, dziękujemy Bogu,
że przez tych, co odeszli,
tyle nieraz otrzymaliśmy dobrego.

......................Ks. Jan Twardowsk

Zapach ognia wiatr rozsyła.
Smutne łzy w oku przysyła. Stojąc na cmentarzu.
Kobieta siedzi. Przed nagrobkiem zmarłego.
Kto wie, czy to córka,
czy to miejsce pochówku jej ukochanego.
Siedzi samotna z oczami zaszklonymi.
Upamiętniając czasy, wspomnieniami tak pięknymi.
Pośród tłumów, którzy nie baczą na nią.
Idą dalej grobów szukając.
Zapala znicz, na ławkę siada.
Wzrok wpatrzony w grób, łza jej z policzka spada.
Widać, nie umie się pogodzić z losem.
Jak śmierć przyszła i zabrała jej bliskiego jednym ciosem.
Widać, ze swoim zmarłym rozmawia.
Widać kwiaty na nagrobku co chwilę przestawia.
Siedzi samiutka skulona, malutka.
Obok niej siateczki ze zniczami.
Stoi i wypatruje człowieka swymi oczami.
Wie, że już go nigdy tutaj nie zobaczy.
Siedzi na ławeczce pogrążona w rozpaczy.
Gdy wszyscy gonią, jej w miejscu stanął czas.
Każdy kiedyś umrze, każdy z nas.
Pozostanie nadzieja. Być może, gdzieś tam
zobaczymy się znowu za parę lat.
**PAMIĘTAMY MILIONY ŚWIATEŁEK*

Przestało bić najlepsze z serc
Tak kochające życie i ludzi
Żadna Cię krzywda nie dotknie już
I żadna łza Cię nie obudzi...(*)