[']['][']['] Marcinku.....

Moje dziecko po obłokach stąpające
moje dziecko o skrzydłach roztańczonych
Czy wiecie ile w nas tęsnoty, w nas, matkach opuszczonych...
Kto Was w tą podróż zabrał, powrotną niszcząc drogę,
Kto śmiał odległość taką postawić nam za przeszkodę?
Wy tam - my tu wciąż tkwimy, czekając na spotkanie,
Wracajcie z tej podróży, niech ona snem się stanie!
My dla Was wszystko - wierzcie - w nagrodę uczynimy,
By poczuć, dotknąć, utulić i znowu uśmiech zobaczyć...
Nieba Wam uchylimy choć niebo dla Was otworem uchylone,
Dla nas dzień bez was to piekło, do bólu rozżarzone.
Każdy dzień bez ciebie synku
to wiek cały ,to za długo by nie widzieć
i nie słyszeć cię
to za długo,by nie widzieć twych oczu
to za długo,by nie móc powiedzieć tobie
JAK BARDZO KOCHAM CIEBIE

miliony światełek sercem zapalanych
dla ciebie

Twoich najbliższych serdecznie pozdrawiam
i zawsze sercem jestem z nimi

Który raz stałam tam szukając wspomnień
Obserwując tamtych dni gasnący płomień
Nie ma już i nie będzie tego więcej
Jak rozmawiać z zachodzącym dźwiękiem
Kto wysługa mnie, kto zrozumie
Kto poczuje to co tylko ja czuje
Trzeba ogrzać się żeby nie zamarznąć
ale jak ,gdy światełka do ciebie
tylko ręce ,nie serce rozgrzewają,
Nowa przyszłość ale inna niż wyśniona
Jak poskładać to łącznie z samą sobą
By wędrować nawet drogą rozkopaną
Gdzie CIEBIE szukać jeśli niebo nie pomaga
Jak żyć w mroku po omacku
i nie płakać widząc twoich przyjaciół
Wszyscy są razem mają cel w życiu
A ja żyję bez celu i marzeń
To życie samo do przodu mnie pcha
Nie sama ale samotna bez ciebie synku
Jest miłość co była ciałem,dotykiem,uśmiechem, a stała się duchem.....silniejsza jeszcze ale w bólu i łzach

ŚWIATEŁKA DO NIEBA DLA CIEBIE
MARCINKU

Czym jest miłość?
Wielką radościa, marzeniem
Czy smutkiem i niespełnieniem ?
Czym?
Moze gwiazdką na niebie
Teczą po deszczu
a może
....milczeniem
Miłość słowem nie da się opisać
Nie da się okreslić co naprawdę to znaczy
Ale wiadomo na pewno
Jednym daje szczęście
Innym zaś
Dar smutku i rozpaczy...
Odejście
Ile smutku wyrażają słowa
Ileż rozpaczy zawiera uśmiech
Tyle ciemności czai się wokół
Kształty twarzy giną w mroku
Tylko oczy błyszczą jeszcze
Jakimś tajemniczym blaskiem
Lecz gasną przedwcześnie
Utrudzone zbyt ciężkim ciężarem
Skurczona postac bólu
Odchodzi nagle w nieznane
Pozostaje tylko wspomnienie
Smutek ogarnia przestrzenie
Potęguje ból i tęsknotę..

NAJJAŚNIEJSZE ŚWIATEŁKA DO NIEBA
DLA CIEBIE
POZDRAWIAM TWOICH NAJBLIŻSZYCH
IRENA