BĄDŻ SYNKU DZIECKIEM ŚWIATŁOŚCI
CISZĄ W MILCZENIU
ŁZĄ WE WZRUSZENIU
LEKARSTWEM CO BÓL ZŁAGODZI
BĄDŻ KAŻDYM DNIEM I KAŻDYM SNEM
SŁOŃCEM I DESZCZEM,
WIATREM, CO DO UCHA SZEPCZE.
DAJ NAM SYNKU NADZIEJĘ ,
NADZIEJĘ NA SPOTKANIE.

..Ja wiem
Mówię
że będzie
Szkoda nas

Dlatego wciąż
Nie ruszam stąd
Bo może się stanie raz jeden cud
I przyjdziesz dotkniesz mnie
I powiesz
Zostanę tu.


MILIONY ŚWIATEŁEK DO NIEBA
DLA CIEBIE
A TWOICH NAJBLIŻSZYCH WSPIERAM
SWOIM SERCEM IRENA

(*)

Adam Asnyk***


Jednego serca! tak mało! tak mało,
Jednego serca trzeba mi na ziemi!
Coby przy moim miłością zadrżało:
A byłbym cichym pomiędzy cichymi...

Jedynych ust trzeba! skąd bym wieczność całą
Pił napój szczęścia ustami moimi,
I oczu dwoje, gdzie bym, patrzył śmiało,
Widząc się świętym pomiędzy świętemi.

Jednego serca i rąk białych dwoje!
Coby mi oczy zasłoniły moje,
Bym zasnął słodko, marząc o moim aniele,

Który mnie niesie w objęciach nieba...
Jednego serca! tak mało mi trzeba,
A jednak widzę, że żądam za wiele!

niedzielne światełka do samego nieba

z całego serca pozdrawiam twoich najbliższych.

Czas leczy rany – mówili...
Dzisiaj już w to nie wierzę!
Czas mija szybko – a nie było chwili:
Bez bólu łez i cierpienia
Są rany nie do zagojenia.

Nieobecni dla nas ciałem,
mają dalszy życia bieg.
śmierc ich ludzkość nam zabrała,
lecz ich dusza z nami jest.

żyją ciągle w naszych sercach,
towarzyszą nam co krok,
chronią przed niebezpieczeństwem,
chociaż nie widzimy ich.

żyją jednak we wszechświecie,
wiemy, że tam łatwiej żyć.
My w tęsknocie rozpaczamy,
i ronimy słone łzy?

Śmierć nam bliskich odebrała,
I wierzymy że,
dała im piękniejszy świat,
oni na nas tam czekają,
już przetarty mamy szlak.

Cały czas nas wspierają
i bardzo kochają,
tak jak my BARDZO KOCHAMY ICH

NAJJAŚNIEJSZE ŚWIATEŁKA DO NIEBA
takie piękne świecące sercem

najbliższych serdecznie pozdrawiam
IRENA