[*][*][*]

Dziś znowu idę na wzgórza
i doliny łez,gdzie kamienne miasto jest.
łzy zalewają twarz.
Przynoszę kwiaty i serce swe,
i kładę na postumencie
Zapalam światełko dla CIEBIE
Niech świeci i leci do nieba
do ciebie i opowie jak
ubogi i bolesny bez CIEBIE STAŁ się
nasz świat.
Codziennie
miliony słów i myśli w mym sercu
dla Ciebie...
Czas mija szybko jakby litował się nad nami.
Smagany wiater i deszczem pomieszanym ze łzami -
Ty wiesz, że bez ciebie
świat stracił swą tęczę
kolory znikły z niej
To jakby zgasło słońce
i w nocnym mroku mijał każdy dzień.
A gdy tak idę samotnie, czy słyszysz, gdy wzywam Cię?
Czy słyszysz me serce
Które każdego dnia mówi
SYNKU KOCHAM CIĘ
czy słyszysz
KRZYK SERCA MEGO
wiem ,słyszysz,
Bo,krzyk matki jest jak
dzwon mocny który ciągle bije na trwogę.
A słychać go w całym w niebie.

CZY TO JUŻ BYŁO SZCZĘŚCIE ?
CZY TO JUŻ BYŁO ŻYCIE ?
TO NIE MOŻLIWE
GDZIE SIĘ SCHOWAŁO GDZIE SKRYŁO,
DLACZEGO!
DLACZEGO ,ŻYCIE TAK OKRUTNIE I BOLEŚNIE Z NAS ZAKPIŁO.

NAJJAŚNIEJSZE ŚWIATEŁKA DO NIEBA
DLA CIEBIE
SERDECZNIE POZDRAWIAM TWOICH NAJBLIŻSZYCH
IRENA

JEST MIŁOŚĆ BEZ GRANIC ,BEZ SŁÓW,
GDY TULI SIĘ CIENIE DO SERCA,
BY UKOIĆ TĘSKNOTĘ I BÓL
JEST WIELKA MIŁOŚĆ
A NIE MA SZCZĘŚCIA
BO
KAŻDY DZIEŃ
BEZ CIEBIE SYNKU
TO WIEK CAŁY
TO ZA DŁUGO
BY NIE WIDZIEĆ I NIE SŁYSZEĆ CIĘ
TO ZA DŁUGO BY CI SYNKU NIE POWIEDZIEĆ,
JAK BARDZO TĘSKNIĘ I KOCHAM CIEBIE
PATRZĘ W NIEBO
SZUKAM CIEBIE POŚRÓD GWIAZD
A TYCH DZIŚ NA NIEBIE NIE MA
NIE WIDAĆ KSIĘŻYCA
ANI GWIAZD NA NIEBIE
NIE WIDAĆ CIEBIE SYNKU KOCHANY
A W SERCU SMUTEK I ŁZA CICHO SPŁYWAJĄCA
Między jawą a snem słyszę jak usta me
do MATKI BOŻEJ O OPIEKĘ DLA CIEBIE
modlą się ,bo nawet we śnie,
nawet tam gdzie jesteś i gdzie szczęście jest,
me serce cały czas ochraniać CIEBIE SYNKU CHCE.

NAJJAŚNIEJSZE ŚWIATEŁKA DO NIEBA DLA CIEBIE
BĄDZ SZCZĘŚLIWY I OBDARUJ SZCZĘŚCIEM SWOICH NAJBLIŻSZYCH

Tak mało żądam za moją tęsknotę,
za to, że serce bije tak boleśnie —
gdy na szafirach błysną gwiazdy złote,
zjaw mi się we śnie.

Niechaj mnie wszystkie odejdą anioły,
niech wszystkie blaski tęczowe pogasną,
tylko niech widzę, czuwając na poły
twoją twarz jasną.

Bo cóż mi wizje z mgieł różanych tkane,
bo cóż mi błyski ich złotych warkoczy,
gdy na mnie będą patrzeć zadumane
twe cudne oczy.

Ból zasnął we mnie już z cicha,
Jak dziecko krzykiem zmęczone;
Łzy na dno duszy kielicha
Spływają niepostrzeżone.

Wszystkie żywota gorycze
Zamknęłam w sercu jak w grobie;
Niech drzemią w nim tajemniczo.
Nie mówiąc światu o sobie.

I chociaż z pierwszym jutrzejszym promieniem
moja tęsknota i mój smutek wzrośnie,
bądź nocy moich srebrnym zachwyceniem —
zjaw mi się we śnie.

NAJJAŚNIEJSZE ŚWIATEŁKA DO NIEBA
DLA CIEBIE..MARCINIE............*******