Coś srebrnego dzieje się w chmur dali
Wicher do drzwi puka,jakby przyniósł list.
Myśmy długo na ciebie czekali
Jaki ruch w niebiosach!Słyszę burzy świst?

Ty masz duszę gwiezdną i kochaną
Czy pamiętasz każdy spędzony razem dzień?
Szczęście przeszło. dlatego nam tak smutno,
I przed światem uchodzimy w cień...

Czemuż szczęście w mroku szuka treści
I rozgrzesza nicość i zatraca kres?
Jego bezmiar wszystko w sobie zmieści,
Oprócz mego bólu,oprócz moich łez.

zimnym wiatrem ciepłe światełka dla ciebie
niech lecą z wiatrem do samego nieba

w ten wietrzny pochmurny dzień
dużo słońca i miłości w sercu
życzę twoim najbliższym Irena

[*][*][*]

PRZYJAZŃ W NIEBIOSACH
NA PEWNO TRWA
I ZNAJOMOŚCI NOWE
BO CORAZ WIĘCEJ MATEK WE ŁZACH
POZNAŁAM,
CHOCIAŻ NIE WIDZIAŁAM,PRZEMKA,
MARCINA NIE JEDNEGO,
MARKA TEŻ JUŻ ŚWIĘTEGO,
ŁUKASZA,JACKA I JARKA MŁODEGO
SZYMONA,ROBERTA,AGATĘ ANNĘ ,KAMILA,RAFAŁA
MATEUSZA,ROMANA I KRZYSIA UCZNIA MAŁEGO,
DORIANA I PIOTRA ZAMYŚLONEGO
EWELINKĘ
KTÓRA ODESZŁA
W DNIU
GDY ŻEGNALIŚMY
CIEBIE SYNKU
POZNAŁEŚ TEŻ NA PEWNO
STARSZYCH OD CIEBIE NESTORÓW RODÓW
KTÓRZY PRZECIEŻ ZAWSZE SĄ TAM GDZIE I MŁODZI SĄ,
POZNAŁAM SYNKU WIELE MATEK ,OJCÓW,DZIADKÓW I DZIECI
KTÓRZY TĘSKNĄ ZA TYMI CO ODESZLI.
Z NIE KTÓRYMI ZNAJOMOŚĆ JEST KRÓTKA
TAK JAK W ŻYCIU SYNKU
JEDNYCH TYLKO SPOTYKA SIĘ NA SWEJ DRODZE
Z INNYMI ZNOWU SPOTYKA SIĘ CO DNIA
JEDNI SĄ SILNI W SWYM BÓLU,INNI JAK JA
SZUKAJĄ LUDZI CO CZUJĄ BÓL TAK SAMO
I ROZUMIEJĄ BEZ SŁÓW,CHOCIAŻ TEN BÓL LATAMI TRWA.
Z TYMI SYNKU KTÓRYM ZAPALAM ŚWIATEŁKA
NA PEWNO SIĘ SPOTKALIŚCIE
BO PRZECIEŻ NIC BEZ CELU NIE DZIEJE SIĘ
I TE NASZE SPOTKANIE NIE PRZYPADKOWE JEST
TE ŚWIATEŁKA DLA WAS POŁĄCZYŁY NAS
MATKI SIEROTY
MATKI WE ŁZACH
TAK JAK BYŚMY WAS POZDRAWIALI
JAKBYŚMY Z WAMI ROZMAWIALI
WPROWADZILIŚCIE NAS
W WASZ INTERNETOWY ŚWIAT.
BY CHOCIAŻ TROCHĘ ULŻYĆ NAM.


ŚWIATEŁKA DO NIEBA DLA WSZYSTKICH
IRENA
A NAJBLIŻSZYCH SERDECZNIE POZDRAWIAM

Cisza
nic nie słychać
prócz bicia mojego serca
dzisiaj jest ta chwila
że szczęśliwa jestem nie ja

Gdyby ból co czuję
mógł uskrzydlać
byłabym już aniołem
od jutra

Gdyby ten ból co czuję
mógł rozjaśniać
byłabym w oknie twym
jak gwiazda

Dziwi dziwi dziwi
nie ziemi takie piekło
dziwi dziwi dziwi
że jeszcze dziwi mnie jak dziecko
dziwi dziwi dziwi
że jeszcze serce mi nie pękło na pół

Gdyby ból co czuję
mógł uskrzydlać
byłabym w oknie twym
cieniem anioła stróża

gdyby ten ból
mógł w wodę mnie zamienić
spadłabym juz na twą głowę
strumieniem

Dziwi dziwi dziwi
na ziemi takie piekło
dziwi dziwi dziwi
że jeszcze dziwi mnie jak dziecko
dziwi dziwi dziwi
że jeszcze serce mi nie pękło

na pół


Niczym rzadki wirus, mądrość daje o sobie znać w najmniej oczekiwanych
chwilach, a najbardziej podatni bywają na nia ludzie zdolni do współodczuwania
z innymi, ludzie, którzy potrafią rozumieć

NAJJAŚNIEJSZE ŚWIATEŁKA DO SAMEGO NIEBA