(*) NAJJAŚNIEJSZE ŚWIATEŁKO PAMIĘCI - MARCINIE (*)

Chciałabym, z tobą poszedłszy w zaświaty,
Wtulić się w jasność jakiejś białej chaty
I wszystkie słońcu skradzione uśmiechy
Wpleść w miękkie złoto jej żytnianej strzechy;
I w takiej chacie, odciętej od sioła,
Pojąc sic cisza, rozlana dokoła,
I patrząc co dzień na wstające zorze,
Czuć w duszy własnej to Królestwo Boże
Wielkiej miłości - i czuć przy swej głowie
Twą głowę piękną jak młodość i zdrowie...
I zapomniawszy, czym wpierw było życie,
W zaczarowanej swej duszy błękicie
Prząść z nieskończonej kądzieli Wieczności
Nić promienistą Wiary i Miłości.

- Kazimiera Zawistowska

NAJJAŚNIEJSZE WALENTYNKOWE ŚWIATEŁKA DO SAMEGO NIEBA
DLA CIEBIE

SERDECZNIE POZDRAWIAM TWOICH NAJBLIŻSZYCH I ŚLĘ WALENTYNKOWE
PODZIĘKOWANIE
IRENA

[*][*][*]

(*) WALENTYNKOWY, NAJJAŚNIEJSZY PROMYCZEK NIEBIAŃSKIEGO ŚWIATEŁKA, DLA TWOJEJ WIECZNEJ PAMIĘCI - MARCINIE (*)

_______ஐ•♥•ஐ_________________
•♥•¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ ಌ•♥•ಌ ______

Na zapłakanych szybach
noc czarna wiersze pisze
z deszczem spływają słowa
opisują ciszę
w oddechu przytłumionym
na dobre szloch zamieszkał
smutne myśli biegną
po zmoczonych ścieżkach

ból perlistymi łzami
ozdobił policzki
serce ścisnął żalem
jest już dla mnie wszystkim

na zapłakanych szybach
tęsknota słowa pisze
przydrożne mokre lampy
wiatr do snu kołysze
w majakach liście tańczą
ostatnie tango
zazdroszczę
że wiatr wziął w objęcia
łzy nieba
i lamp dygoczących światło
zazdroszczę, bo ja nie mogę,
wziąć Cię synku w moje ramiona.

Najjaśniejsze światełka do nieba
dla ciebie MARCINIE
* * * * * * * * * * * *
Szczypta prochu na czole
i słowa, które bolą:
Prochem jesteś !
Żywym, ale prochem,
Myślący, ale prochem,
mimo genialnych myśli
I wielkich osiągnięć,
Mimo dumy, że tak wiele możesz,
I możesz naprawdę !
Prochem jesteś !
Co znaczą te słowa ?
Przemijanie ?
Pokutę ?
Śmierć ?
Przypomnienie ?
Tak, ale nie tylko !
Słowa te zawierają prawdę o człowieku