Wspomnienia to jedyne co mi pozostało
wspomnienia to coś, co mnie uratowało
wspomnienia marzeń nigdy nie spełnionych
wspomnienia ludzi przeze mnie chronionych
wspomnienia chwil, które tak kochałam
wspomnienia uczuć, które we mnie trwają
wspomnienia słów, co szczęście dają.

Wspomnienia są piękne, bo nigdy nie gasną
wspomnienia są trwale i nigdy nie zasną
wspomnienia dźwięków, obrazów, zapachów
wspomnienia szczęścia,bólu, strachu i płaczu.

wspomnienia dają żyć wiecznie, bo zostaną w nas
wspomnienia są jak przed światem ochrona
wspomnienia czasów, których brakuje
wspomnienia to przed bólem i samotnością osłona
wspomnienie to ty i ja w moim sercu kazdego dnia.

MILIONY NAJJAŚNIEJSZYCH ŚWIATEŁEK
MOJEJ PAMIĘCI
DLA CIEBIE
DO SAMEGO NIEBA

TWOICH NAJBLIZSZYCH SERCEM POZDRAWIAM IRENA

Zmęczony świat popatrzył w oczy me
Zanurzył się w bezmiarze gorzkich łez
I cicho tak modlitwą odpowiedział
Przygarnij mnie bo zagubiłam sens.
Nie pierwszy raz nadzieja, pocieszenie
Jak błogi deszcz w bezdusznym skwarze dnia
Nie pierwszy raz cierpliwe Jej milczenie
Wołaniem jest by w miłości trwać.
Maryjo spraw, bym w Twoich łzach
Odnalazła cząstkę mych codziennych spraw
Ufając tak powierzam się
W cierpieniu spraw by Bóg umacniał mnie
Gdy płomień świec zdmuchuje Boży wiatr
I karty ksiąg przewraca raz po raz
A z wieży ktoś hejnałem cicho płacze
Maryjo trwaj-dobro niech umacnia nas.
Twe święte łzy tak bardzo jesteś bliska
Gdy dzieci twe w ciemności tracą wzrok
Te twoje łzy niepokalanie czyste
Nawrócą świat co szuka wyciągniętych rąk.
Maryjo spraw, bym w Twoich łzach
Odnalazła cząstkę mych codziennych spraw
Ufając tak powierzam się
W cierpieniu spraw by Bóg umacniał mnie .

miliony światełek do samego nieba wprost z mojego serca

Jak w mroku ginącym w otchłani,
Jak w dniu zalanym deszczu łzami,
Jak o zmroku goniącym za nocą,
Jak duch ogarnięty zła mocą,
Tak głosy stłumione, nieznane... odchodzą.

Jak wierszem pisane liście na wietrze,
Jak z tafli lodu szkliste powietrze,
Jak strumień płynący z wiru pomocą,
Jak łzy, które tak często z łatwością przychodzą,
Tak myśli kłębiące się w głowie... odchodzą.

Jak pokój zamknięty na cztery spusty,
Jak świat, który bez CIEBIE jest taki pusty,
Jak wszyscy bliscy, którzy kochają,
Jak smutne wspomnienia, które głęboko w sercu zostają,
Tak w moim umyśle minione obrazy powstają.

Choć jest nas cierpiących tak wielu.
Nie mamy nic więcej prócz tęsknoty,łez i samotności...
I w tym pokoju, co światem go zwiemy,
Naszego szczęścia bez CIEBIE już nie odnajdziemy.

miliony światełek do samego nieba

a twoich najbliższych z całego serca pozdrawiam