⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱

PAMIETAM...

⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱

Ty i ja , czerń i biel , cienie dwa
Ciągle mijamy się
Każdy dzień TO MY
tylko ja tu
Ty tam w niebiosach trwasz.
Ty i ja , samotni , tęsknimy
Za jednym niebem
Nie znajdziemy naszych szczęśliwych dni
Wciąż czekam
chociaż wiem,że TY,już
nigdy nie otworzysz do domu drzwi .

A w moim śnie spotykam Cię
Pod parasolem marzeń
Chcę osłonić sen
Więc nie budźcie mnie
Nim zgaśnie dzień
Chcę zostać z Tobą zawsze tutaj w moim śnie .

Ty i ja, noc i dzień , dwa światy co
nie mogą spotkać się

Złudzenia wszystkie rozwiał mi wiatr
Obrócił w drobny pył
czasu nie można cofnąć wstecz
by wrócić do szczęśliwych dni
pozostał sen tylko sen w nim
mogę z tobą być.
Więc nie budźcie mnie ,proszę nie
budźcie mnie !!!!!
Ale kiedyś nadejdzie ten dzień
i znowu się spotkamy
i połączymy w jedno dwa światy.

MILIONY ŚWIATEŁEK DO SAMEGO NIEBA
DLA CIEBIE
A TWOIM NAJBLIŻSZYM DZIĘKUJĘ I POZDRAWIAM


IRENA

Jesteś jak oddech ziemi,
Zroszonej rannym deszczem.
Jesteś jednym promieniem
słońca, Który świeci mi jeszcze.
Jesteś jak słowik, który
co dzień do mnie przylatuje.
Jesteś! byłeś i będziesz
I za to ci dziękuję.

Jesteś tam, gdzie nas wciąż jeszcze nie ma.
Twego życia – tu został nie dokończony poemat

W sercu moim wyryte Twoje jest istnienie,
każdy dzień bycia razem,twoje
gesty, czyny, nasze rozmowy ,
oraz twego głosu brzmienie.
Nie mogę mymi myślami uciec wstecz
To ból ogromny
me myśli idą naprzód
ciągle szukają cię
a ciebie nie ma
wciąż nie ma synku
Nie widać dziś księżyca
ani gwiazd na niebie
nie widać CIEBIE
A w sercu smutek
ogromna tęsknota
ból,żal i łza cicho
spływająca
za Tobą dziecko kochane.

Nie ten pierwszy ból jest największy,
lecz ten drugi i trzeci
i każdy następny dzień
który bez ciebie trzeba przeżyć
bo z każdym dniem ból narasta
to nie prawda że czas leczy rany
tej rany nie można uleczyć kochany.
To dziura w sercu.
Czy można żyć z dziurą w sercu ?
można,my matki sieroty żyjemy.
Chronimy swe rany,by nie zobaczył
ich nikt nie pożądany.

JAŚNIUTKIE ŚWIATEŁKA DO NIEBA

Choćbym nie wiem jak głośno krzyczała
nie wykrzyczę
Choćbym nie wiem jak długo płakała
nie wypłaczę
Choćbym nie wiem jak się starała
tego że Cię zabrakło
światu nie wybaczę!
I wciąż
Upadam i wstaję

Codziennie od rana od nowa
I staram się wierzyć
Zadając kłam memu sercu
Że jest w tym cel
a jaki sens?
Przecież już do końca życia będę szła pochylona

ŚWIATEŁKA NIECH
DOTRĄ DO CIEBIE DO SAMEGO NIEBA
SERDECZNE POZDROWIENIA DLA TWOICH NAJBLIŻSZYCH
I Z CAŁEGO SERCA DZIĘKUJĘ ZA ICH CZAS POŚWIĘCONY
MOJEMU SYNOWI I MNIE CZAS SERCA BEZCENNY
IRENA