jesteś nadzieją skrywaną
ubraną w barwy marzeń
jesteś zorzą poranną
moich największych pragnień

dzień rozjaśniasz wołaniem
nocą szeptem usypiasz
i cokolwiek się dzieje
Ty moje myśli przenikasz

nie jesteś barwnym ptakiem
tańczącym po nieba błękicie
ale rodzącą się tęsknotą
każdego dnia o świcie...

Ciebie wciąż wypatruję
Byś mnie zabrał w obłoki
Byś strumieniem szerokim
Tak jak zawsze to było
Wlewał radość w me życie

JAŚNIUTKIE ŚWIATEŁKA DO NIEBA
POZDROWIENIA
DLA TWOICH NAJBLIŻSZYCH

Światełko mojej pamięci dla Ciebie Marcinie ( * )

[...] Tym­cza­sem pas­tor, drob­ny, zgar­biony, o łysej chwiejącej się głowie, coś mówił stojąc na górce roz­grze­banej, pia­szczys­tej ziemi. Przy­sunąłem się bliżej, żeby go usłyszeć.

- Pochyl­my się przed Bo­giem, który zesłał nam tę śmierć – usłyszałem, jak mówił do kil­ku­nas­tu zeb­ra­nych na cmen­tarzy­ku osób, przy­tulo­nych do siebie, aby zmieścić się w cieniu wątłej akac­ji. – Podziękuj­my mu za to, tak – podziękuj­my. Śmierć bo­wiem uwal­nia nas od naszych szkod­li­wych na­miętności, od naszych śmie­sznych am­bicji i bez­myślnych dążeń. Czy wiecie, czym są wszys­tkie prag­nienia, które tak nas roz­pa­lają? Otóż – niczym, po­wiadam – niczym. Śmierć uderza nie tyl­ko w tych, którzy umar­li. Ona za­razem ob­naża ni­cość żywych, przy­pomi­na im, że są prochem. Śmierć jest czymś wiel­kim, po­nieważ jest wy­rozu­miałością i prze­bacze­niem. Widzi nasze ułom­ności, naszą krótkowzroczność, nasze grzechy, a jed­nak ot­wiera ra­miona i przyj­mu­je wszys­tkich. Jest pobłażli­wa, więc mi­mo nasze prze­winy bie­rze nas do swo­jego króles­twa, które jest wie­czne i chce tyl­ko jed­ne­go – abyśmy w nim byli!

Ro­zej­rzałem się po ludziach. Czy ktoś z nich ro­zumiał słowa pas­to­ra? Sta­li wokół roz­ko­pane­go dołu, mar­kotni i mil­czący, co­raz to ocierając spo­cone, sta­re twarze.

(`*•.¸ (`*•.¸ ¸.•*´) ¸.•*´)
*✿*° • °*•✿•*° • °*✿*
◕ڿڰۣ◕ڿڰۣ◕ڿڰۣڿ◕ڰۣ◕ڿڰۣ◕ڿڰۣ
✿ ✿
✿ MARCINKU

____۩_______۩ ___
____۩۩_____۩۩ ___
____۩۩۩___۩۩۩ ___
____۩۩۩۩_۩۩۩۩ ___
۩۩۩۩_۩۩۩_۩۩۩_۩۩۩۩ ___
_۩۩۩۩_۩۩_۩۩_۩۩۩۩ ___
__۩۩۩۩_۩_۩_۩۩۩۩ ___
___۩۩۩۩___۩۩۩۩ ___
________★________ ♡♥♡ Kolorowych snów w Wietrznej Przestrzeni...
___۩۩۩۩___۩۩۩۩ ___
__۩۩۩۩_۩_۩_۩۩۩۩___
_۩۩۩۩_۩۩_۩۩_۩۩۩۩ ___
۩۩۩۩_۩۩۩_۩۩۩_۩۩۩۩___
____۩۩۩۩_۩۩۩۩ ___
____۩۩۩___۩۩۩___
____۩۩_____۩۩___
____۩_______۩ ___

Jaśniutką Lampeczkę na 2 Niedziele Adwentu zapalam dla Ciebie...♡«♥«♡

Kilka słów...

powiedzianych przez telefon
włożonych w kopertę
wysłanych na adres
kogoś kto samotność
zna bardzo dokładnie
na każdej drodze
potyka się o nią

czasami wystarczy
kilka chwil skradzionych
ciepło czyjejś dłoni
pochwycone w biegu
czyjś uśmiech znany
wyłowiony w tłumie
który wracał będzie
nocą bezsenną
kiedy gwiazdy płaczą

do szczęścia trzeba
tak bardzo niewiele
wystarczy że będziesz
na odległość ręki
na głębokość wzroku
na słyszalność serca
wystarczy że słowa
wyrosną jak mosty

chyba najtrudniej
spełnić marzenia
te najbardziej proste.

- Ks. Wacław Buryła

NAJJAŚNIEJSZE ŚWIATEŁKA DO NIEBA
TO NIC ŻE WIRTUALNE
ALE SERCEM ZAPALANE

Marcinie ( * )