Marcin Kroplewski (1983–2007) – Nekrolog | FUNER ®

mama Bartka Szczyrba

10 lat temu

Marcinku jaśniutkie słoneczne światełko pamięci zapalam na dzisiaj, niech zawsze płonie...[*]...

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Gaba kuzynka Piotra Klim

10 lat temu

Twojej pamięci Marcinie

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Rodzice

10 lat temu

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

rodzice Anetki Jucha

10 lat temu

[★][★][★]Zamknąć oczy i zanurzyć się we wspomnieniach,gdzieś w ciemności po policzku płynie łza, gdzieś na chwilę pojawi się uśmiech na mokrej od łez twarzy.[★][★][★]Światełko i modlitwę zostawiamy[★][★][★] Śpij [★][★][★]

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

♥ Mama Karola Wiśniewskiego ♥

10 lat temu

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

mama ANI O

10 lat temu

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Gaba kuzynka Piotra Klim

10 lat temu

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

MAMA PAWŁA SZ

10 lat temu

Nasze życie jest jak uciekający pociąg,
zawsze się gdzieś śpieszy
i zawsze jest gdzieś spóźnione.
Czasem mija małe stacyjki, te najpiękniejsze,
nie dostrzega drobnych rzeczy
które sprawiają, że nasze życie jest takie piękne.
Czasem na dużych stacjach oglądamy przez szybę tłok
ludzi, którzy przychodzą i odchodzą.
Łzy z powodu rozstań
i uśmiechy przy powrotach.
Na różnych stacjach splatają się nasze tory życia.
Czasem mocno plączą się by istnieć w jedności
i już do końca zostać razem,
a czasem niestety nadchodzi rozdroże.
I ból rozstania na zawsze z nami zostaje.
Piękne pociągi naszych dążeń i marzeń,
naszej wiary i nadziei.
Gdyby tak w naszych rękach zawsze
były zwrotnice naszego losu
Nie bylibyśmy dzisiaj w żałobie.
i nie stali we łzach na stacji zwanej życiem.
Bo życie to pociąg z przystankami
na których zawsze ktoś musi wysiąść
Zostawiając puste miejsce,
ból, tęsknotę,łzy i miłość.
WIELKĄ MIŁOŚĆ wypełniająca całe serce,
serce zniszczone,pogruchotane, ale każdą
swoją cząstką kochające CIEBIE SYNKU

miliony światełek do samego nieba zapalanych sercem