Pamiętamy Marcinku...

Wszystko w życiu ma swój kres radość i troski
Taki wyrok ludzki jest, a może boski
To nie tylko martwy tekst, zimne są samogłoski
Wszystko w życiu ma swój kres, tak jest

Nie, to nie prawda, jest za tym kresem
miłość bezkresna, nie jawa, nie sen
Miłość wieczysta jak ogień i mgła
I nie jest kresem nasze rozstanie
Drogie wspomnienia, wyrzuty tanie
Słyszysz tą ciszę to ja, właśnie ja

Wszystko w życiu ma swój kres, nie wie kto kocha
Tylko sygnał SOS i katastrofa
Skona róża, zwiędnie bez
Tak się kończy strofa
Wszystko w życiu ma swój kres, tak jest

Nie, to nie prawda, jest za tym kresem
miłość bezkresna, nie jawa, nie sen
Miłość wieczysta jak ogień i mgła
I nie jest kresem nasze rozstanie
Drogie wspomnienia, wyrzuty tanie
Słyszysz tą ciszę to ja, właśnie ja

najjaśniejsze światełka pamięci dla ciebie Marcinie

Najjaśniejsze światełko pamięci dla Ciebie MARCINKU w ten pochmurny i deszczowy dzień ...

Moja pamięć.....

                    ¯_ `•.,(¯`•♥•´¯)_
                     _____ `•.,(¯`•♥•´¯)
                     ✿•¨`*• .¸♥¸.•*¸♥¸.•*´¨`*•✿

                Łzy to zmaterializowane cierpienie
                gdy spłyną lżej się robi na sercu.
                  ____ Stanisław Breyer ____ 

                  _ ♥_Pokój twojej Duszy _♥ _
           
                    ¯_ `•.,(¯`•♥•´¯)_
                     _____ `•.,(¯`•♥•´¯)
                     ✿•¨`*• .¸♥¸.•*¸♥¸.•*´¨`*•✿

Smutne światełko pamięci na dziś Marcinku niech zawsze Ci płonie.

Rozsypie po niebie noc gwiazd złoty pył
I księżyc srebrzysty zagości.
Usłyszę cię, choćbyś o tysiąc był mil.
Me echo, me echo.
Me echo nieziemskiej miłości.

I dotknę cię, gdzie by nie rzucił mnie los,
Swym sercem, bo kocham nad życie.
Miłości odwiecznej przywoła nas głos.
Ma tkliwość, ma tkliwość.
Tkliwości lustrzane odbicie.

I nawet za granią, gdzie wieczny trwa czas
I ciemność całunem okrywa,
Wiem, nigdy i nikt nie rozłączy już nas.
Ma pamięć, ma pamięć.
Nas pamięć gwiaździsta ożywia.

światełka mojej pamięci dla ciebie Marcinie