W przeddzień Twojego święta Marcinku najjaśniejsze światełko dla Ciebie...

Kobieta na cmentarzu
Zapach ognia wiatr rozsyła.
Smutne łzy w oku przysyła. Stojąc na cmentarzu.
Kobieta siedzi. Przed nagrobkiem zmarłego.
Kto wie, czy to córka,
czy to miejsce pochówku jej ukochanego.
Siedzi samotna z oczami zaszklonymi.
Upamiętniając czasy, wspomnieniami tak pięknymi.
Pośród tłumów, którzy nie baczą na nią.
Idą dalej grobów szukając.
Zapala znicz, na ławkę siada.
Wzrok wpatrzony w grób, łza jej z policzka spada.
Widać, nie umie się pogodzić z losem.
Jak śmierć przyszła i zabrała jej bliskiego jednym ciosem.
Widać, ze swoim zmarłym rozmawia.
Widać kwiaty na nagrobku co chwilę przestawia.
Siedzi samiutka skulona, malutka.
Obok niej siateczki ze zniczami.
Stoi i wypatruje człowieka swymi oczami.
Wie, że już go nigdy tutaj nie zobaczy.
Siedzi na ławeczce pogrążona w rozpaczy.
Gdy wszyscy gonią, jej w miejscu stanął czas.
Każdy kiedyś umrze, każdy z nas.
Pozostanie nadzieja. Być może, gdzieś tam
zobaczymy się znowu za parę lat.

Najjaśniejsze światełka mojej pamięci dla ciebie Marcinie

Kobieta na cmentarzu
Zapach ognia wiatr rozsyła.
Smutne łzy w oku przysyła. Stojąc na cmentarzu.
Kobieta siedzi. Przed nagrobkiem zmarłego.
Kto wie, czy to córka,
czy to miejsce pochówku jej ukochanego.
Siedzi samotna z oczami zaszklonymi.
Upamiętniając czasy, wspomnieniami tak pięknymi.
Pośród tłumów, którzy nie baczą na nią.
Idą dalej grobów szukając.
Zapala znicz, na ławkę siada.
Wzrok wpatrzony w grób, łza jej z policzka spada.
Widać, nie umie się pogodzić z losem.
Jak śmierć przyszła i zabrała jej bliskiego jednym ciosem.
Widać, ze swoim zmarłym rozmawia.
Widać kwiaty na nagrobku co chwilę przestawia.
Siedzi samiutka skulona, malutka.
Obok niej siateczki ze zniczami.
Stoi i wypatruje człowieka swymi oczami.
Wie, że już go nigdy tutaj nie zobaczy.
Siedzi na ławeczce pogrążona w rozpaczy.
Gdy wszyscy gonią, jej w miejscu stanął czas.
Każdy kiedyś umrze, każdy z nas.
Pozostanie nadzieja. Być może, gdzieś tam
zobaczymy się znowu za parę lat.

Najjaśniejsze światełka mojej pamięci dla ciebie Kroplewski

                    .______ (,) 
                    .______╒▒╕
                    ._____..╘═╛
                    ___(,) .........PŁOMYCZKI...
                    _.╒▒╕
                    _.╘═╛...............PAMIĘCI...

                    „Życie oddaj mi radość, wolność i swobodę  
                    Oddaj mi uśmiech na twarzy i serca pogodę
                    Oddaj barwę kwiatów,
                    trzepot skrzydeł ptaków, zapach ziemi.
                    Oddaj wszystko, co zabrałeś pewną nocą...
                    Dlaczego? i po co?
                    __ Lidia Nowosad__

            ★☆ ✿ NIECH BLASK TEJ ŚWIECY ROZŚWIETLA CI DROGĘ.. ✿ ☆★
                  ▒░▒░▒░▒░▒░▒░▒░▒░▒░▒░▒░▒▒░▒░▒░▒▒░▒░▒░▒

WIARA I NADZIEJA ORAZ ŚWIATEŁKO PAMIĘCI NA TE SMUTNE I CIĘŻKIE DNI ... TWOJEJ PAMIĘCI ...

Najjaśniejsze światełko mojej pamięci zapalam w przeddzień Wszystkich Świętych....niech nigdy nie zgaśnie....

Światełko modlitwa moja pamięć dla Ciebie Marcinku

Dla zainteresowanych otworzona została jeszcze jedna strona z Marcinkiem