(*)(*)(*)Bliskim życzę zdrowych i spokojnych świąt
"A nadzieja znów wstąpi w nas.
Nieobecnych pojawią się cienie.
Uwierzymy kolejny raz,
W jeszcze jedno Boże Narodzenie.
I choć przygasł świąteczny gwar,
Bo zabrakło znów czyjegoś głosu,
Przyjdź tu do nas i z nami trwaj,
Wbrew tak zwanej ironii losu.

Daj nam wiarę, że to ma sens.
Że nie trzeba żałować przyjaciół.
Że gdziekolwiek są - dobrze im jest,
Bo są z nami choć w innej postaci.
I przekonaj, że tak ma być,
Że po głosach tych wciąż drży powietrze.
Że odeszli po to by żyć,
I tym razem będą żyć wiecznie

Przyjdź na świat, by wyrównać rachunki strat,
Żeby zająć wśród nas puste miejsce przy stole.
Jeszcze raz pozwól cieszyć się dzieckiem w nas,
I zapomnieć, że są puste miejsca przy stole.

A nadzieja znów wstąpi w nas.
Nieobecnych pojawią się cienie.
Uwierzymy kolejny raz,
W jeszcze jedno Boże Narodzenie .
I choć przygasł świąteczny gwar,
Bo zabrakło znów czyjegoś głosu,
Przyjdź tu do nas i z nami trwaj,
Wbrew tak zwanej ironii losu.

Przyjdź na świat, by wyrównać rachunki strat,
Żeby zająć wśród nas puste miejsce przy stole.
Jeszcze raz pozwól cieszyć się dzieckiem w nas,
I zapomnieć, że są puste miejsca przy stole. "

"Adwent to czas radosnego oczekiwania na przyjście Chrystusa, jest także czasem tęsknoty i nadziei."

Marcinku, pamiętam każdego dnia, choć nie codziennie mogę zapalić światełko (*)

()
[] światełko wraz z modlitwą

«♥»```
«♥»``````)
«♥»`````(,))
«♥»`````((,))
«♥»````[0000]
«♥»````[0000]
«♥»````[0000]
*~_ŚWIATEŁKO *~
*~_PAMIĘCI*~

Siostra Śp. Konrada, Jarka i Rafała Kwietniewskich

"I choćby pogasły wszystkie światła, nie pozwól umrzeć nadziei..."

Ta nadzieja jest nam bardzo potrzebna, szczególnie teraz, w tym smutnym czasie poprzedzającym święta Bożego Narodzenia. To takie smutne święta - bez Was. To już nie te same święta i już nigdy nie będą takie same. Ale wiara, że jesteście z nami pozwala nami żyć i trwać na tym świecie.
Bądź szczęśliwy Marcinku i czuwaj nad bliskimi, daj im odczuć swoją obecność, to tak wiele znaczy...(*)

(*)(*)(*)
"Wspomnienia moje,
wspomnienia jasne, ciche,
słoneczno-księżycowe blaski,
ulotność chwili,
przerzucam fotografie,
los wyboru nie zostawił.

Podmuchy wiatru,
tańczące w krąg motyle,
niedokończone stare baśnie,
zarosły chwasty
w ogrodzie naszych marzeń,
los wyboru nie zostawił.

Chwytam czas,
myśli krążą wokół Ciebie,
jesteś jak promień zawsze jasny,
jesteś w nim,
z wiatrem ranną rosą śpiewasz,
płyniesz w dal nieskończoną.

Ulotność chwili
zamknąłeś w małej dłoni,
niedokończone ważne sprawy,
przerwane życie,
w bezkresie znika tęcza,
los wyboru nie zostawił. "

(*)(*)(*)
"Już? Tak prędko? Co to było?
Coś strwonione? Pierzchło skrycie?
Czy nie młodość swą przeżyło?
Ach, więc to już było... życie?"

"Zmarli nie przestają żyć, nie przestają czuć [...], są ciągle blisko nas i ciągle nas kochają."
"Okazujmy im swoją miłość modląc się za nich.
Oby jak najprędzej osiągnęli pełnię szczęścia i radości, dokąd i my podążamy."

Pamiętam Aniołku o Tobie i o Twoich bliskich. Dla Ciebie światełko do nieba, dla bliskich serdeczne uściski... (*)(*)(*)