Panie Jezu, przebaczenie i miłosierdzie, przez zasługi Twych świętych ran i Twej drogocennej Krwi, zechciej przyjąć w swym Miłosierdziu i Miłości, duszę naszego umiłowanego dziecka, które przywołałeś do siebie. Boleść rozrywa nasze serce. Przyjmij je i zachowaj w swojej miłości. Dziewico Maryjo, Ty widziałaś śmierć swojego Syna na krzyżu, Ty rozumiesz nasz ból. Módl się za nas, wspieraj nas. Prowadź nasze dziecko w wiecznej szczęśliwości u boku Ojca. Powierzamy Ci je. Niech z góry czuwa nad rodzicami pogrążonymi w płaczu. Wierzymy, że odnajdziemy je w Innym Życiu.

..........((
..........)
.........( ¦ )
......._ `|'_
.......( """" )
.......)/(/( |światełko pamięci
.......() )()||
.......| () ||
.......|....||
.......|.....()
.......|.....|
.......|.....|
.......[|[¤]|]
<*><*><*><*><*><*><*><*>

POKÓJ CI WIECZNY
W CICHEJ KRAINIE,
GDZIE BÓL NIE SIĘGA,
GDZIE ŁZA NIE PŁYNIE

,,Człowiek jest tajemnicą - z tajemnicy przybywa
i w tajemnicę odchodzi............
Światełko wraz a cichym szeptem modlitwy **<**>**

... żadne słowa nie są w stanie opisać, co dzieje się w sercu i umyśle bliskich, których życie doświadcza w tak okrutny sposób .....

........................)
.......................(,)
..........).........._'!/'_
.........(,).........(""""")
......._'!/'_.???????????
.......(""""").......
....???????????...........
ŚWIATEŁKO PAMIĘCI

....Pozostały tylko wspomnienia....
[*][*][*]

...wszyscy Ci których dotknie miłość stają się nieśmiertelni,
żyją w sercach tych, którzy ich tą miłością obdarzyli...

MÓJ SMUTEK JEST JAK RZEKA...
"Mój sutek jest jak rzeka-
Muszę pozwolić mu by biegł,
Ale sama zdecyduje,
Gdzie będzie jego brzeg.

Czasami zabiera mnie rwący prąd
Falą żalu i smutku zalewa budząc trwogę,
Lecz zawsze znajduję spokojne wody,
Gdzie znów odpocząć mogę.

Rozbijam się o skały gniewu,
Moja wiara znika gdzieś i odpływa,
lecz są inni pływający,
Którzy wiedzą czego mi potrzeba.

Ich kochające dłonie podtrzymują mnie,
Gdy nurt zbyt szybko odpływa w złą stronę,
A ktoś dobry wysłucha mnie,
Gdy w odmętach bezradnie tonę.

Rzeka smutku to proces
pozostania ze sobą przeszłości.
Płynąc nurtem nadziei,
Dotrę w końcu do brzegu przyszłości. "
Cynthia G. Kelley

W moich myślach....

Zawsze w naszej pamięci, światelko!!