Jaśniutkie światełko dla Ciebie.<***>

„Zostawimy kiedyś wszystko, dawne lata, dawne dni,
ale tego, co w pamięci, nie odbierze nam już nikt...” Moja pamięć i modlitwa na dziś (*)

"Czas nie goi ran. Najpierw pozwala nam przyzwyczaić się, zabliźnić, a później pozwala żyć z tymi ranami."

Gdy nagle zgubisz się, sama gdzieś w środku nocy
spójrz, tam spod najwyższych drzew, prowadzić Cię będą moje oczy...
A gdy w deszczowy dzień będzie niełatwo Ci żyć,
mój cień wskaże Ci światło i ścieżki przez mgły...
Gdy nagle zgubisz się, samej Cię nie zostawię...
Bo my jeszcze spotkamy się, samej Cię nie zostawię...
Nie bój się.
Wszystko ma swój czas.
Ja będę blisko każdego dnia...
Gdy lekki letni wiatr dotknie Twej drogiej twarzy...
Czy poznasz, że to ja?
Czy pojąć to kiedyś się odważysz?
Choć masz przed sobą świat i wiele czeka Cię tu...
To ja Ci chcę obiecać- spotkamy się znów...
My jeszcze spotkamy się.
Samej Cię nie zostawię...

Czasem w życiu trzeba stracić wszystko,
ażeby docenić ile tak naprawdę jest warte.

_##____#_#____##`,+.*.*´
#_______#________# `+.*`
#________________# `,+.*`.°
_#______________# `,+.*`,+.*
__#____________# `,+.*`,°*`’ °
_____#_______# `,+.*`,+.*`,+.
_______#___# `,+.*`,+.*`,+.*’
_________# `,+.*`,+.*`,+.*`
.............`•.¸(¨`•. •´¨)
.... ............×`•.¸.•´× (¨`•.•´¨)
.................(¨`•.•´¨). ×`•.¸.•
Pamiętam każdego dnia.
Niestety nie było mnie tu wczoraj, zwykła złośliwość techniki,
a tak bardzo chciałam jak każdego dnia zapalić śwatełko pamięći.

„Pamięć jest podporą życia
i nie daje nam zapomnieć
o najbliższych naszym sercom,
oraz o tych co odeszli,
lecz są wciąż w naszej pamięci.
Ona wspiera nas na co dzień,
poprzez nasze doświadczenia,
które się utrwalą w nas
i pomogą w dalszej drodze…”
Pozostawiam ślad mojej niewzruszonej pamięci i modlitwy (*)

Jest taki uśmiech co mieszka w rozpaczy
bo gdy widzisz czarno to często inaczej
niekiedy w smutku jak drozd ci zaśpiewa
- twej miłości zranionej Bóg łaknie jak chleba
nieszczęście nie-nieszczęście jeśli szczęścia nie ma
jest uśmiech co się nawet na cmentarzu kryje
każdy świętej pamięci umiera więc żyje
cóż że go nie widzisz powraca do domu
siada przy stole czyta lampę świeci
czasem w bamboszach by nas nie obudzić
tylko śmierć umie ludzi przybliżyć do ludzi
nic dziwnego przecież tak to bywa
z nieba się tęskni zawsze po kryjomu

Marcinie pamiętam (*)