we śnie
szedłem brzegiem morza
z Panem
oglądając na ekranie nieba
całą przeszłość mego życia.
Po każdym z minionych dni
zostawały na pisaku dwa ślady
mój i Pana.
Czasem widzałem tylko jeden ślad
odciśnięty w najciężych
dniach mego życia
i rzekłem:
- Panie, postanowiłem iść zawsze z Tobą
przyrzekłeś być zawsze ze mną
czemu zatem zostawiłeś mnie samego wtedy,
gdy było mi tak ciężko?
odrzekł Pan:
wiesz synu,że cię kocham
i nigdy cię nie opuściłem
w te dni, gdy widziałeś
tylko jeden ślad
ja niosłem ciebie na
swoich ramionach"
najjasniejsze światełka do samego nieba
dla CIEBIE MARCINIE
A twoich najbliższych pozdrawiam IRENA

Tak bardzo mi Ciebie brak
tak bardzo tęsknię za Tobą
bez Ciebie nie ma już gwiazd
bez Ciebie nie jestem już sobą.

Nie jestem słońcem na niebie
nie jestem poranną rosą
po której mógłbyś co rano
biegać jak dziecko boso.

Nie jestem wulkanem energii
co zawsze przy Tobie wybuchał
nie jestem piękną melodią
której byś chętnie wysłuchał.

Więc kimże jestem bez Ciebie ?
Wciąż pytam siebie bez skutku
bez Ciebie jestem jedynie
małą kropelką smutku.

Słoną łzą samotności
co po policzku spływa
i oceanem tęsknoty
która Twe imię wciąż przyzywa.

Śpij aniołku spokojnie.

Kochany Marcinku.....

tak wiele bym chciała ci powiedzieć, lecz nie mogę
tak wiele bym chciała ci pokazać, lecz nie mogę
tak bym chciała cię przytulic, lecz nie mogę
dlaczego?
ponieważ nie ma cię tu
opuściłeś naszą krainę za szybko
miałeś tyle do zrobienia w naszej bajce
lecz ten u góry zdecydował,
że miałeś przyjść do niego,
widocznie byłeś mu potrzebny
i wierzę, że mimo mojego bólu, który noszę w sercu
z powodu twego braku bycia razem z nami
masz tam lepiej niż kiedykolwiek mogłeś mieć
teraz pewnie trzymasz miejsce dla mnie
i wierzę, że kiedyś jeszcze się spotkamy
i to czego teraz nie mogę,
będę mogła w dalekiej przyszłości

Swiatelko mojej pamieci na dzisiejszy dzień(*)
Ślę pozdrowienia....Renia

Śmierć koniec życia, metą egzystencji człowieka. Koniec fizyczności, ale nie duszy.

Byłeś iskierką towarzystwa
Byłeś uśmiechem w każdej duszy
Byłeś i jesteś przyjacielem
Choć brak Ciebie tu na ziemi

Odszedłeś niespodziewanie
Zatrzasnąłeś ostatnie drzwi
A tak wiele miałeś planów
Wszystko znikło w jednej chwili

Pozostawiłeś pustke po sobie
I niezatarte wspomnienia
Fotografie...swój śmiech i ciepło
Wiem-ze jesteś blisko i daleko

Tęsknota-co dzień bramy otwiera
Spogląda na czerń nieba
Szuka twojej gwiazdki na niebie
I teskni za glosem i ramieniem

Więc śpij w pokoju Marcinku Kazda chwila wspomnienia to łza
A kiedyyś spotkamy się razem
Gdyż idę w tę strone ...od lat....

"Śmierć nie jest końcem wszystkiego.
Przeszedłem tylko do sąsiedniego pokoju... Nadal jestem sobą...
I dla siebie jesteśmy tym samym, czym byliśmy przedtem.
Zatem nazywaj mnie wciąż moim imieniem, mów do mnie, jak zawsze...
Nie zmieniaj tonu głosu, nie rób poważnej i smutnej miny.
Śmiej się, tak jak dawniej robiliśmy to razem...
Uśmiechaj się, myśl o mnie, módl się za mnie...

Niech moje imię będzie wciąż wymawiane, ale tak, jak było zawsze - zwyczajnie i
bez oznak zmieszania.
Życie przecież oznacza to samo, co przedtem, jest tym samym, czym zawsze było...
Żadna nić nie została przerwana...
Dlaczego więc miałbym być nieobecny w twoich myślach tylko dlatego, że nie
możesz mnie zobaczyć?
Czekam na ciebie bardzo blisko... Tuż-tuż...
Po drugiej stronie drogi.

Marcinku,posylam dla ciebie swiatelko na dobranoc(*)(*)(*)
Mamusie bardzo cieplutko przytulam...Renia

...(*)...

...(*)...

...(*)...