...nasze ręce są takie samotne...
i tak bardzo im źle...
nasze ręce płoną...tak pragną Was...
nasze ręce tęsknią...i marzą by przytulić Was....[*]

(*)

(*)

...Samotna kobieta znicz zapala , na ławkę siada.
Wzrok wpatrzony w grób, łza jej z policzka spada.
Widać, nie umie się pogodzić z losem.
Jak śmierć przyszła i zabrała jej bliskiego jednym ciosem.
Widać, ze swoim zmarłym rozmawia.
Widać kwiaty na nagrobku co chwilę przestawia.
Siedzi samiutka skulona, malutka.
Obok niej siateczki ze zniczami.
Stoi i wypatruje człowieka swymi oczami.
Wie, że już go nigdy tutaj nie zobaczy.
Siedzi na ławeczce pogrążona w rozpaczy.
Gdy wszyscy gonią, jej w miejscu stanął czas.
Każdy kiedyś umrze, każdy z nas.
Pozostanie nadzieja. Być może, gdzieś tam
zobaczymy się znowu za parę lat....

Pamiętam i dziękuję za pamięć
i światełka zapalone dla mojego
Kochanego Braciszka.

Światełko pamięci
............)
...........( , )
.........._ `|'__
.........( """"_ )
..........)/(/( |
.........() )()||
..........| () ||
..........|.....||
..........|.....()
..........|.....|( ***/)
..........|.....|( (_)/ )
..........|.....|(_ /| _)
..[*][*].|.....|../__

Wszystko co dziś możemy zrobić
to pamiętać
choć umarła cząstka nas....
Wszystko co dziś możemy zrobić
to wspominać
choć tęsknota serce rwie....
Wszystko co dziś możemy zrobić
to wciąż kochać....
Pamiętam Aniołku [*]

"A potem, kiedy się spotkamy
Znów będziesz dla nas,
My - dla Ciebie.
Będziemy razem szli za ręce.
Po łące, po błękitnym niebie.
Będziemy śmiać się i żartować.
I zrywać kwiaty z ogrodów Pana
I nic nas nigdy nie zasmuci,
Nasz Aniołku ukochany."
Śpij Aniele (*)

Kazimierz Przerwa- Tetmajer

LUDZKA TĘSKNOTA
Pytała się ludzka tęsknica
kędy jej kres?
Czy w skałach niedosiężonych,
czy w morzu łez?

Pytała się śmierci idącej
w całunem gdzie,
czy może w niej? Ale śmierć
odrzekła: nie...

ŚWIATEŁKO Z MODLITWĄ [*]