Płatki białych róż
Mieniły się tak pięknie,
Świeczka wprowadzała zadumę...
Dusza i pamięć o Tobie...
Ciągle żywa...
Bo ten most życia,
Tak kruchy...
Gdzieś pomiędzy wierszami...
Na skrzyżowaniu słów
niewypowiedzianych...
Twarz z kamienia,
Nauczona nie okazywać cierpienia...
Niczym wieczne iskierki szczęścia...

(
))
/(
(,))
( ( ,))
( ( ,) )
( (,, ) ))
(((,, ))
...^...
.۩۞۩
.۩۞۩
.۩۞۩
.۩۞۩
.۩۞۩
.۩۞۩
.۩۞۩
Najjaśniejsze światełko pamięci na ten niedzielny jesienny dzień dla Ciebie Aniele.

Jako wierny towarzysz naszych dni i nocy,
od początku do końca - zawsze razem z nami,
pełen miłości przy nas wciąż wytrwale kroczy,
z Nim żyjemy, z Nim w sercu cicho zasypiamy.
__________ ¶
__________¶¶
_________¶¶¶¶
________¶¶__¶¶
_______¶¶____¶¶
________¶¶__¶¶
_________¶¶¶¶
__________¶¶
_______¶¶¶¶¶¶¶¶
__¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶
_¶¶¶¶¶¶¶¶¶__¶¶¶¶¶¶¶¶¶
¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶__¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶
_¶¶¶¶¶¶________¶¶¶¶¶¶
__¶¶¶¶¶¶¶¶__¶¶¶¶¶¶¶¶
___¶¶¶¶¶¶¶__¶¶¶¶¶¶¶
_____¶¶¶¶¶__¶¶¶¶¶
______¶¶¶¶__¶¶¶¶
_______¶¶¶¶¶¶¶¶
___¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶

Pamięć moja jest ciągle żywa i tak już będzie zawsze.
Aniele drogi, Twoim najbliższym z całego serduszka dziękuje za pamięć o moim Braciszku.
Teraz już wiem, że nawet wtedy gdy mnie nie ma, są serdeczni przyjaciele, którzy nie pozwolą zapomnieć. Pozdrawiam cieplutko.

"Ktoś kto powiedział, że czas goi wszystkie rany, jest kłamcą. [...]. Czas pozwala jedynie nauczyć się najpierw przetrwać, a potem żyć z tymi ranami. Ale każdego ranka, natychmiast po otwarciu oczu czuje się te rany. I zawsze, do ostatniej chwili życia będzie się czuło obecną nieobecność. Od niej można uciekać, ale nie można uciec..."
Światełko pamięci i modlitwa w ten szczególny zblizający się czas zadumy i pamięci...(*)

Cytat z Kamilka wiersza pt." Odpłyń" promyczek słońca dla Ciebie
"... Odpłyń, czas odejść. Deszczowe dni są Twoje. Odpocznij sobie, noc woła moje imię. Ty zostaniesz, ja odpłynę..."

... gdzieś blisko nieba , blisko cienia odszedł wraz z Tobą cały świat , a nasze wszystkie marzenia rozwiał wiatr...

"Zbyt często życie ludzkie rozpoczyna się i kończy pozbawione radości i pozbawione nadziei... "Jan Paweł II
Pamiętam Aniołku (*)

... bądż jak światło w tunelu - prowadż mnie ...

Jak ptaki ,kiedy odlatywać poczną ,
bez przerwy giną w dal przestrzeni siną...
I horyzontu granice widoczną , raz przekroczywszy ,gdzieś bez sladu giną....
Tak pokolenia w nieskończoność mroczną , nieprzerwanymi łańcuchami płyną.<<*>>.Pamietam

Marcelinko, pamiętam...
(*)(*)(*)(*)(*)