:(

Pamiętam....[*] :(

Kochanie jutro już jedziemy do Babci. Nie będę tu zaglądała. Wierzę, że będziesz tam razem z nami. Nie zawiedziesz. Nigdy zresztą nas nie zawiodłaś...
Kochamy Cię najmocniej na świecie.

To niewiarygodne, ale nawet ludzie, którzy nawet Cię nie znali, bądź znali Cię tylko z widzenia- tak często o Tobie myślą... Stałaś się wzorem, budzisz podziw... Skłaniasz do namysłu...

Twoje życie - choć krótkie tu na ziemi- nie skończyło się. Jestem pewna, że teraz czuwasz nad swoją rodziną i nadal żyjesz...Ale w tym drugim, lepszym świecie...LEPSZYM świecie..
Tu na ziemi byłaś Gwiazdką... Teraz jesteś Gwiazdką w niebie.
Mogę z całą pewnością stwierdzić, że Twoja ziemska śmierć nie poszła na marne... Dzięki Tobie wielu ludzi uświadomiło sobie kruchość życia tu na ziemi.... przelotność chwil, dni, miesięcy i lat... I przede wszystkim to, że warto być dobrym człowiekiem- takim jak Ty- o których pamięć nigdy nie mija!!

Wiem, że gdybyś miała wybierać, to żyłabyś tu nadal, by nie martwić i nie krzywdzić swej rodziny- szczególnie Mamy, dla której jestem pełna podziwu.. Jednakże też mam głębokie przekonanie, że po drugiej stronie jest lepiej.. Ze po drugiej stronie TOBIE jest lepiej...:)
Każdy z nas kiedyś się tam z Tobą spotka, ale nie każdy będzie się mógł pochwalić takim dobrym życiem jak Ty!!!
Czuwaj więc nadal... I wzmocnij swoją rodzinę, by udało jej się przejść przez ten ciężki, świąteczny czas bez Ciebie ( oczywiście- bez Ciebie w sensie fizycznym, bo duchowo na pewno będziesz z bliskimi:))))

Kotku, Ksiądz dziś na kazaniu mówił, ze Bóg wie, co robi i dlaczego tak robi. I tego właśnie nie jestem pewna. Jaki miał cel w tym, że Was zabrał do siebie?! Przecież tyle dobrego moglibyście zrobić TUTAJ.
Tak strasznie ciężko się z tym pogodzić.
Kochamy cię, Marceś.