Czas tak szybko mija, już pół roku odkąd Cię na zawsze straciliśmy, a ból wciąż taki sam. Wciąż tak bardzo Ciebie brakuje, wciąż gdy sobie Ciebie przypomnimy w oczach pojawiają się łzy. Czy to wszystko kiedyś minie? Czy będziemy mogli spać spokojnie, mając stu procentową pewność, że Ty jesteś szczęśliwa i czuwasz nad nami. Czy całkowicie uwierzymy w to, że Ty jesteś z nami? Może nie jako człowiek, ale gdzieś tam Twoja dusza nad nami krąży, bo wciąż mamy Cię w swoich sercach i tak już pozostanie...

[*]

Kochana, 6 miesięcy temu pojechałaś już, aby sie z Nim spotkać. Byłaś taka szczęśliwa, podekscytowana, nie było dla Ciebie rzeczy niemożliwych w tamtej chwili...
Ale byłaś też lekko zdenerwowana. Bałaś się... Może czułaś podświadomie, jak to się skończy?
Myślę, ze kiedyś uzyskam odpowiedź na to i wiele innych nurtujących mnie pytań.
Nigdy nie rozstawaliśmy się na tak długo- to już 6 miesięcy BEZ CIEBIE...
Potwornych miesięcy, które przyniosły więcej żalu i smutku, niż całe życie moje...
Wiara dodaje mi sił. Tylko ona sprawia, ze jeszcze nie oszalałam. Perspektywa spotkania z Tobą kiedyś pozwala na życie TUTAJ.
Kochamy Cię Córcia.

to przykre i smutne, że zabraknie Ciebie w tym Nowym Roku, że nie będzie Cię już w żadnym innym roku... Twoi rówieśnicy wchodzą teraz w 21 rok życia.
Mam nadzieję, że tam u góry jesteś szczęśliwa, bo musi istnieć Niebo...poprawka- istnieje. a Ty na pewno tam jesteś.

Marcysiu, zaczął się Nowy Rok, ale niewesoło... Ile jeszcze przed nami tych 1 stycznia?! Bez Ciebie to wszystko takie ponure i szare... Rozświetlałaś swoim życiem wszystko wokół.
Kochamy Cię, Córcia.

tak młoda, dobra i inteligentna dziewczyna powinna żyć dalej..

(*)