Tyle czasu już minęło od tego tragicznego zdarzenia Marcyś, a ból wciąż ten sam. Za każdym razem gdy tylko pomyślę sobie o tym wszystkim i przypomnę jak było kiedyś gdy Ty jeszcze z nami byłaś, to nie potrafię powstrzymać łez.
Marcyś byłaś tak cudowną osobą, tyle szczęścia dawałaś innym, i zapewne dalej by tak było gdyby Bóg na to pozwolił. Ale niestety Jego wola była inna... Zabrał Cię do Siebie, i w ten sposób wynagrodził Ci to wszystko co dla nas robiłaś, to kim byłaś. Mam nadzieję, że Ci to wynagrodził i teraz jesteś szczęśliwa.

Spoczywaj w pokoju [*]

Marcyś, dziś mija 6 lat od śmierci Dziadziusia i 5 lat od Twojego Bierzmowania... Mam nadzieję, że TAM Go spotkałaś i prowadzicie niekończące się dyskusje, podśpiewując Ulubioną Piosenkę...
Ale chciałabym mieć PEWNOŚĆ! Nadzieja to zbyt mało...
Kocham cię Córcia.

Tyle słów niewypowiedzianych... Kocham Cię, Marcyś. Brak mi Twego zdania na różne tematy... A takie było ono zawsze istotne...

czuję, że jesteś w Niebie w pełnej radości,nieskazitelnym szczęściu.
Dzisiaj usłyszałam słowa- każdy musi umrzeć , taka kolej rzeczy, to nieodwołalne..
czasem ciężko myśleć o śmierci tak młodej osoby, jak Ty...
ale wydaje mi się, że to o czymś świadczy. Wszystko o czymś świadczy.
Dlaczego tak ciężko uwierzyć w życie po śmierci CIAłA?? jeszcze 100 lat temu nikt nie pomyślałby nawet, że noga człowieka postanie na księżycu...a jednak tak się stało. Istnieje tyle dowodów na to,że Bóg istnieje, że istnieje drugi,lepszy świat...w którym teraz jest Marcela. Po prostu to ludziom często łatwiej żyje się nie myśląc o Nim..

Kochanie, tyle światełek na Twoim grobie... I piękne, czerwone róże. Tak je kochałaś... Szkoda, ze nie możesz TU dalej się nimi cieszyć... Kocham Cię, Marcelko.