Rocznicowe swiatelko pamieci maly Aniele (*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*) niech wiecznie plonie

Jeszcze będziemy razem
To pewne jak dwa razy dwa
jeszcze będziemy razem
tak myślę każdego dnia
Jeszcze będziemy razem
Od zawsze o tym wiem
A mimo to nie raz płaczę
I nieraz na jawie śnię
Jeszcze będziemy razem
I wtedy otworzą się oczy
I gdy będziemy już razem
To tamten mnie świat zauroczy
Jeszcze będziemy razem
Ta wiara trwać mi pozwala
Bo przecież będziemy znów razem
ta pewność smutek oddala

córka Jadwigi i Michała Gołowacz
siostra Mirosława i Władysława Gołowacz
żona Mieczysława Markiewicz
znajoma Jana Karpińskiego


`````)
`````((
````) )
````/( ((
```((ღ)))
``/( ((ღ) )
``( (ღ) )) )
`( (( ((ღ) ))
`/( ((ღ) )))) )
`( (( ( ((ღ))) )
`( ((((ღ)) )) )
```IIIIIIIIIIII`
`[] ☾⋱⋎⋰☽ []
`[] ☾⋱⋎⋰☽ []
`[] ☾⋱⋎⋰☽ []
`[] ☾⋱⋎⋰☽ []
`[] ☾⋱⋎⋰☽ []
`[] ☾⋱⋎⋰☽ []

♥ ═ † ═ † ═ † ═ ♥
Pamięć o Tobie
niech będzie zawsze żywa.
Spoczywaj w spokoju.
♥ ═ † ═ † ═ † ═ † ═ † ═ ♥

ROCZNICOWE ŚWIATEŁKO PAMIĘCI

✿~~✿~✿~ ✿~~✿~✿~
✿~~✿~✿~ ✿~~✿~✿~
SWIATEŁKO ROCZNICOWE ANIOŁKU✿~~✿~✿~ ✿~~✿~✿~
✿~~✿~✿~ ✿~~✿~✿~
..............TO TY....................
T Ty podasz mi dłon
i wyprowadzisz z gęstej mgły
z ciemnośći i mroku
na swiatło dnia by osuszyło łzy.

To Ty jesteś blaskiem
co jak promień słońca lsnii
rozproszy ciemności nocy
i rozwieje mgły.

Pójde za Tobą poprzez
mgłe i przez mrok
bo Ty jestes światełem duszy
i spokojny każdy mój krok.

Będę szła przez ciemny las
poprzez bezdroża
kiedys ujrzę promień słońca
ku niemu podążam.

A Ty cierpliwy bądż,czekaj
ja idę przez mgłe
przez ciemność i mrok
choć płynie czasu rzeka.

Gdy jasne swiatło duszy
rozjasni mrok i mgły
kiedyś przyjdę na pewno
tam gdzie jesteś Ty.
✿~~✿~✿~ ✿~~✿~✿~
Otwórzmy okna naszego serca
na światło
Ku słońcu w ciągu dnia
i do gwiazd w nocy
Pozwólmy światłu
przeniknąc nasze oczy,
i dotrzec do serca
Ujrzymy kwiaty kwitnące
i uczucia gorące
co dzień od nowa
rozkwitające.....
✿~~✿~✿~ ✿~~✿~✿~
M.JARECZKA PYRSAKA

Dla Aniołka na niebiańskie Urodzinki

"Niech zamienią rozpacz w żar nadziei
Niech bzem się cieszą miast śmiercią smucić
Czemu z martwych powstać by nie mieli
Skoro jeden spoza śmierci wrócił"
*******************************.....*MARCELKU SWIATELKO URODZINOWE*.....*


******************************

{*}

Siedzi aniołek wśród gwiazd miliona
I patrzy na Ciebie Matko zamyślona
Patrzy jak płaczesz po kątach skrycie
Jak starasz się na nowo ułożyć swe życie
Jak walczysz z trudami dnia codziennego
I jak tęsknisz do Dziecka – do Synka swojego

Jak tłumaczysz bliskim i dalekim
Że byłem Dzieckiem, że byłem Człowiekiem
Że choć malutki w Twym sercu schowany
Byłem Twym Synkiem – kochanym i oczekiwanym

Matko kochana – Twój ból nie ustaje
Wiedz, że mnie również serce się kraje
Lecz widać tak być już musiało
Że teraz osobno, choć wcześniej jedno ciało

Gdy smutno Ci będzie, gdy świat Cię znów wkurzy
Popatrz w niebo, na księżyc duży
Tam zawsze ja – gdy taka potrzeba
Mrugnę do Ciebie z obłoków nieba
(*)(*)(*)

„Ty żyjesz, choć martwe Twe powieki, bo w sercach naszych trwać będziesz na wieki.”