Marcela Jarmołowicz (2009–2010) – Nekrolog | FUNER ®

Rodzice Kamila Sowińskiego

14 lat temu

Pamiętam codziennie! Światełko w ten mroźny wieczór

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Ewelina, mama Aniołka Radzia

14 lat temu

[*]

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Mama Łukaszka .K.

14 lat temu

ŚWIATEŁKO MOJEJ PAMIĘCI (*)

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

M.JARECZKA P

14 lat temu

......BRAKUJE CZASEM SŁÓW
BY MÓWIC JAK
SMUTNO JEST,
GDY KOGOŚ BRAK.....
*****************************
CHOC SZUMI MI WIATR
CHOC SPIEWA MI PTAK
TO JEST MI SMUTNO
BO CIEBIE MI BRAK

<***>MARCELKO<***>

****************************
ŚMIERĆ STAWIA NAS W OBLICZU BEZSILNOŚCI,KTÓRA NAS OBEZWŁADNIAI ZABIERA W NIEZNANE.
A KIEDY POJAWIA SIE KRADNĄĆ UKOCHANA OSOBĘ,PRZESZYWA SERCE BÓLEMI ODZNACZA W NIM SWOJE PIĘTNO.,KTÓRE PRZYPOMINA NAM STALE JACY JESTESMY WOBEC NIEJ BEZSILNI.
*****************************
....
Jeszcze tylko dobre słowo CI zostawię,
najważniejsze, to uwierzyć w swoje siły.
RENIULEK

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Zabezpieczenie AntySPAM w trosce o jakość treści:
Proszę podać wynik:* 2 dodać 1 dodać 1 =

mamaKacperka Michalik

14 lat temu

Czy można samym żyć wspomnieniem,
echem twych najdroższych słów?
Byłeś mi wszystkim, jesteś cieniem
tego, co nie wróci już. .................... ..(,)
..........).........._'!/'_
.........(,).........(""""")
......._'!/'_.•°*”~..•°*”~.
.......(""""")... ŚWIATEŁKO PAMIĘCI
.•°*”~..•°*”~...NIECH PŁONIE..

Dziękuję za pamięć o moim Kacperku, kiedy ja nie mogłam tu być. Pozdrawiam serdecznie. Kasia.

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Zabezpieczenie AntySPAM w trosce o jakość treści:
Proszę podać wynik:* 1 dodać 2 dodać 1 =

rodzice śp. Mateuszka Mazek

14 lat temu

Tych,których się kocha
nigdy się nie traci....

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

mama Martynki Ratajczak

14 lat temu

Maleńka (*) dla Ciebie.

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

mama Mateusza Maliszewskiego

14 lat temu

Pamietam zawsze..
@*@*@*@*@*@*@*@*@
Patrząc na płatki śniegu
zwracając oczy ku niebu
widzę swoje marzenia
niemożliwe do spełnienia
nadzieje tak jak one
znikają roztopione
i płyną strumieniami
razem z żalem i łzami..

Marcelinko..