Moja droga, miła mamo! - usłyszała głos swego kochanego dziecka, a potem w nieskończonej błogości poczuła jeden pocałunek za drugim.

- Na ziemi nie jest tak pięknie! Widzisz mamo, czy widzisz to wszystko? Oto szczęście!

Ale matka nie widziała nic, co dziecko pokazywało, nic oprócz czarnej nocy. Patrzyła ziemskimi oczami, nie tak jak dziecko, które Bóg do siebie prowadził. Słyszała dźwięki, tony, ale nie słyszała słów, w które pragnęła wierzyć.

- Teraz mogę fruwać, mamo - powiedziało dziecko - pofrunąć ze wszystkimi radosnymi dziećmi tam, do Boga. Chciałbym tak bardzo frunąć, ale kiedy ty płaczesz, jak teraz, nie mogę cię porzucić, a chciałbym tak bardzo! Czyż nie mogę pójść z nimi? Przyjdziesz przecież do mnie wkrótce, moja miła mamo!

(*)

Choć poznać nie zdołałam
Tak bardzo Cię ukochałam
Choć życie Twoje krótko trwało
Tak wiele bólu zostało
Choć zgaszone me marzenia
Nie doczekają się spełnienia
To „dlaczego” już nie pytam
Lecz resztką sił nadzieję chwytam
Że w końcu ze szczęścia zapłaczę
Gdy Cię spotkam, przytulę, zobaczę...

Napisałam to gdy odszedł mój drugi synek, on też był z nami "tylko" 7 tygodni... tak mało, a tak wiele, bo życie całe...

Czuwaj Kruszynko nad rodzicami i braciszkiem
['] ['] [']

mama anielskiej trójki - Marcysia, Dawidka i Wiki

Po drugiej stronie brzegu....Jak tam jest?
Czy słońce też tam świeci?
A wśród zielonych bujnych traw
Rozbrzmiewa śmiech anielskich dzieci?

Czy dobry Bóg przytula Je
A anioł pogra w berka?
Czy czasem któreś z Nich
W dół na swych rodziców zerka?

Czy pewność mogę mieć, że tam
Nie tęsknią do matczynych dłoni?
Chcę wierzyć, że szczęśliwe są
Bo to przed szaleństwem chroni...

światełka dla Ciebie i mój wiersz

['] ['] [']

mama anielskiej trójki - Marcysia, Dawidka i Wiki

czekaj na nas, znajdziemy Cię

kotku zbliża się czas w którym się o Tobie dowiedziałam, to jest wielka radosć...potem niestety zdecydowałeś ze chcesz pozostać aniołkiem...ciężko mi...kocham Cię
mama