:* :*

Nie rozumiem

Panie, kto zrozumie Ciebie...
Wszak zamknąłeś swoje Serce
W piersiach rodziców dziecka
I nauczyłeś ich kochać...

Nie dziw się, że teraz płaczą, bo nie przeczuwali,
Że tak szybko wróci do Ciebie, a oni zostaną sami ...

Proszę, daj im nadzieję, która jak balsam
Zagoi duchowe rany i pozwoli dalej żyć ...

Jeśli nauczyłeś kochać bliskich to daj również siłę
Aby się z nimi rozstać i zaufać, że dobrze im u Ciebie...

ks. Lucjan Szczepaniak SCJ

♣ »**« ♣ »**« ♣ »**«
Córka śp.Stefana Góral
synowa śp.Władysława
Kwiatkowskiego i bliska
Urszuli Urbaniak
♣ »**« ♣ »**« ♣ »**«

♥✿✿♥

☆☆☆☆


______*
______*
_____***
_____***
____*****
___*_***_*
___*_***_*
__*__***__*
__*__***__*
_*__*****__*
_*__*****__*
__*_*****_*
_____***____
[║░╬ ❖ ╬░║]
[║░╬ ❖ ╬░║]
[║░╬ ❖ ╬░║]
[║░╬ ❖ ╬░║]
[║░╬ ❖ ╬░║]
[║░╬ ❖ ╬░║]
♣ »**« ♣ »**« ♣ »**«
Nadzieja,tylko to mnie
trzyma przy życiu...
Nadzieja tylko Ona
mi daje wiarę...
W człowieka...
W przyszłość...
W to że kiedyś Cię zobaczę.
♣ »**« ♣ »**« ♣ »**«

Jaśniutkie światełko dla Ciebie Maju(*)

Zamknięte oczy, uśmiech na twarzy
Tak jakby właśnie się rozmarzyła
A Ona już odeszła, już daleko
Tam gdzie się tęcza styka z rzeką
A Ona już w domu, już u Pana
Radośnie śpiewa każdego rana
A Ona już sobie z Panem wędruje
nic ją nie boli, nie popłakuje
Już jest szczęśliwa, już jest radosna
Jak promień, szelest, jak oddech wiosny

(*)

W ciemności

Chmurzy się, chmurzy. Zaczyna padać.
O parapety już krople bębnią.
Smętnieje wieczór. W jesiennych trawach
rozkwita ciemność.

Zewsząd wypełza słodkawy zapach,
choć dawno nie ma tamtych stokrotek.
Marzną na deszczu - w przykrótkich paltach -
słowa na potem.

Czemu tej nocy wiatr nie zaszalał,
chmur nie rozpędził i usnął wcześniej,
wtulony w liście? Ja znowu sama,
a przecież jesteś.

(*)