:(

Życie nasze jak pociąg się toczy
Gdy się rodzisz to wsiadasz do niego
I ten pociąg przez życie Cię wiezie
Aż do końca – przystanku Twojego.

Nikt z nas nie zna czasu podróży
Pociąg jedzie, wciąż nowe perony
Ciągle nowi ludzie wsiadają
Pociąg w rożne rozwozi ich strony.

Jedni dłużej są w Twoim przedziale
Inni tylko na chwilkę wsiadają
Są też tacy co zajrzą i znikną
I nic innym w podróży nie dają.

Każdy ślad swój jakiś zostawi
Mały uśmiech, rąk dotyk, kwiat róży
To w pamięci swojej zachowasz
Już do końca życiowej podróży.

Najsmutniejsze są chwile w podróży
Gdy wysiądą Ci, których Ty kochasz
Po nich zawsze pustka zostaje
Cicho w kącie przedziału zaszlochasz.

I już smutek zostanie do końca
I tęsknota co pali Cię skrycie
Bo już bez tych co byli najbliżsi
Musisz dalej pojechać przez życie.

Lecz gdy w końcu do celu dojedziesz
Na końcowym wysiądziesz peronie
To pamiętaj, że Oni tam będą
Znowu odnajdziesz kochane ich dłonie….

A w myślach są tylko
takie złudne marzenia
które nigdy się nie spełnią…
W sercu została tylko mała
szczelinka której nikt nie zapełni
Zawsze będzie czekała na Ciebie
Każdy dzień, każda noc
przypomina mi o Tobie
O tym że Byłaś, że istniałaś
że mogłam Ci dać tak dużo
a zarazem coś co nic by mnie nie kosztowało
Moją Miłość
Tą jedyną i niepowtarzalną…
Ale jednak życie bywa okrutne
Odeszłaś a z Tobą
moje marzenia…

W naszej pamięci i modlitwie
---------)
--------/ , (
-------- ) /
---- .-- `´--.
----|`·-----·´|
----|`·::....´| MAJECZKO
----|`·::::..´|
----|`·:: )¯`·. ,·´¯(
----|`·:.( : )
----.·´¯`· . • .·´¯`·._
---¯-.__.-·´ . `·-.__.·´
--;;;----( : );;;
;;;-----;-)_.;´ `;._(----;;;

(*)(*)(*)(*)(*)(*)*(*)(*)(*)

Tam,za zamkniętymi oczami
jest naszej wyobrażni kraina,
w niej zapisujemy chwile,
które świat dla nas zatrzymał.
Zwykłe okruszki życia,
wrażenia,przeżycia,tęsknoty,
które nas kiedyś wzruszały
by nie zapomnieć o tym.
Czasami w tej krainie
przepiękne wizje tworzymy,
tam przebywamy z Tymi,
o których tylko marzymy....

Światełko nieustającej pamięci.