SPOCZYWAJ MADZIU W POKOJU((*))

MADZIU!!

Modlitwa+Światełko=Pamięć!!

-\"Panie Jezu Chryste, choć zasmuca nas nieunikniona konieczność śmierci, znajdujemy pociechę w obietnicy przyszłej nieśmiertelności.\"-

(*)(*)(*)

tata śp Krzysztofa Jarczyk

SPOCZYWAJ W POKOJU MAGDUSIU((*))((*))((*))

śliczna Magdo patrzyłam na Twoje zdjęcia i serce pęka że Ciebie juz nie ma tu na ziemi światełko do nieba

•═══════((¯`•★•´¯))══════•
Pewnej kobiecie zmarł synek. Kobieta bardzo rozpaczała.

Którejś nocy synek przyśnił się jej. Szedł drogą ubitą kamieniami a przed nim łąka i zieleń nadnaturalnej piekności. Dziecko dźwiga wiadra pełne wody, chce wejść na tę łąkę ale co się zblizy droga wydłuża się i łąka się oddala. Dziecku chce się pić a nie może napić się nawet kropli z wiader musi dojść do łąki i napić się wody źródlanej, ale dojść nie może.

Matka podchodzi do dziecka i mówi:

- „Syneczku postaw wiadra i pobiegnij na łąkę i możesz napić sie wody z wiadra, będzie Ci lżej”.

- „Nie mamusiu nie mogę Te wiadra to nie wiadra wody to wiadra twoich łez, a jedna łza waży tyle co tysiące wiader wody”.

Matka obudziła się, przestała rozpaczać a pomodliła się za swojego synka. Następnej nocy synek znowu jej się przyśnił. Tym razem szczęśliwy, uśmiechniety biegał po łące, bawiąc się ze zwierzętami, a dalej stał ładny domek. Matka spytała synka czemu taka zmiana. Synek jej odpowiedział:

- „Widzisz mamo każdy z nas popełni jakiś grzech, choćby najmniejszy. I żeby dojść do tej łąki, do tego domu musimy odbyć pewną drogę. Droga ta zależy też często od naszych bliskich. Jeśli popadają w rozpacz tak jak Ty droga nasza się wydłuża. Każda łza jest ciężarem nie do zniesienia i długością nie do zmierzenia. Każda modlitwa skraca drogę. Gdybyś nie rozpaczała już dawno bym tu był. Musisz też wiedzieć że często rozpacz zamyka nam na zawsze możliwość spotkania i zamieszkania razem w tym domu.”

wg Emmy Simms
•═══════((¯`•★•´¯))══════•

.......ŚPIJ KOCHANIE SNEM ANIOŁA - TAM CIĘ ZBUDZIĆ NIKT NIE ZDOŁA.....

•═══════((¯`•★•´¯))══════•
RENIA M.JARECZKA PYRSAKA

Gdyby tak łzy oddawały ludziom życie,
Gdyby tak łzy cofały czas,
To na pewno żylibyśmy w zachwycie,
Byłabyś ciągle wśród nas…

Jednak nie jest tak, jak my chcemy,
Ty uśmiechasz się do nas na zdjęciach,
A my tu bez Ciebie żyjemy,
Ty trzymasz nas w opieki objęciach…

Lecz wierzymy, że się kiedyś spotkamy.
Tam na górze, na końcu naszej drogi.
Na zawsze wszyscy razem zamieszkamy
I nie będziemy czuć już trwogi…

pamiętam i zapalam światełko na dziś