Najsmutniejsze są chwile w podróży
Gdy wysiądą ci, których ty kochasz
Po nich zawsze pustka zostaje
Cicho w kącie przedziału zaszlochasz.

I już smutek zostanie do końca
I tęsknota co pali cię skrycie
Bo już bez tych co byli najbliżsi
Musisz dalej pojechać przez życie.

ŚWIATEŁKO PAMIĘCI (*)(*)(*)
♥ POKÓJ TWEJ DUSZY ♥

Niedzielne światełko na dobranoc Madziu.

światełko na dziś dla Ciebie z całego serca dziękuję za zapalone świeczki dla mojego Kamila podczas mojej nieobecnośc

Choć liść jesienny kolorem i barwą kusi, tęsknota serce zwiera i dusi. Trudno z odejściem TWOIM się pogodzić, I lekkim krokiem radośnie chodzić. Jesień przedziwny klimat ma, Często depresyjny zew uczuć da.
)
__________((
__________ ))
__________/\\\\\\\',(
_________ (,\\\\\\\"\\\\\\\",)
___________||★
_________▓▓▓▓
_________▓▓▓▓
_________▓▓▓▓
_________▓▓▓▓

[\\\\\\\'] POKÓJ TWEJ ANIELSKIEJ DUSZY [\\\\\\\']


MAMA ŁUKASZA B

żona MIECZYSŁAWA MARKIEWICZA
bliska rodziny GOŁOWACZ


Pielęgnujmy pamięć o zmarłych
w naszych sercach przez całe życie
a nie tylko przez krótką chwilę,
zanim zdążą wypalić się znicze…

Pewnie gdzieś tam krążą nad nami
dusze zmarłych, niby rybitwy
i radują się naszą pamięcią.
Są też wdzięczne za nasze modlitwy.


--------) \\
--------/ , (
--------\\ ) /
---- .--`Y´--.
----|`·-----·´|
----|`·::....´|
----|`·::::..´|
----|`·:: )¯`·. ,·´¯(
----|`·:.( ♥ )..(♥ )
----.·´♥¯`· .() .·´♥¯`·._
---¯-.__.-·´( ♥ ) `·-.__.·´
--;;;----( ♥ );;;(♥ )
;;;-----;-)_.;´ `;._(----;;;;
-;;----;---;;;------;;---;----;;;
---;;;----;;;----;--;;;----;---;;;
-----;;;-;;;;----;-----;;------;;
-------;--;;;;;---;--;;;; NIECH BLASK
--------------;;;----;; TEJ ŚWIECY
----------------;;;;--;; ROZŚWIETLA
------------------;;;;;; DROGĘ,TYM
---------------;;;; KTÓRZY ODESZLI

Najsmutniejsze są łzy,
wypłakane z tęsknoty...

[]````````````````````````
[]``````````````)
[]`````````````(,)
[]`````````` (___)
[]``````````````````````
````````````````````````````
.

(*)(*)(*)
|_||_||_|
niedzielna modlitwa
tata śp Krzysztofa Jarczyk

Zaczynam wierzyć, że tak naprawdę to rodzice dostają swoje dzieci tu na ziemię tylko na chwilę, żeby mogli się nimi zaopiekować, wychować, zanim się usamodzielnią i zaczną żyć własnym życiem. Są nam tylko powierzone na chwilę.

Tylko dlaczego, gdy Bóg stwarzał ten nasz świat nie uczynił go choć trochę doskonalszym, nie powinien zabierać rodzicom tak małych, większych i całkiem dużych ale dalej dzieci.

Przecież od niego wszystko miało zależeć, nie pomyślał przy stwarzaniu świata przyjąć jakiś przyzwoity wiek do odchodzenia, przynajmniej zachować jakąś kolejność i porządek tego świata.

Boże, nie przewidziałeś jak możesz skrzywdzić rodziców, jak mogą cierpieć,

a jeszcze bardziej pokrzywdzone są nasze dzieci, nie oglądając tego świata który stworzyłeś.

Mam tylko nadzieję, że przynajmniej tam w niebie zapewniłeś im Boże jakieś boskie warunki, że mogą biegać na bosaka po niebieskich łąkach, pozwól im zrywać piękne kwiaty w Twoich zielonych ogrodach, cieszyć się jasnością twojego światła, spać na pięknych, jedwabnych poduszeczkach utkanych przez twoich aniołów z niebiańskich promyków, niech aniołowie grają im najpiękniejsze melodie, niech anielskie kołysanki ukoją je do snu, lub w takt pięknej muzyki mogły biegać, bawić się i być szczęśliwe.
************************************************************************************************
Boże opiekuj się teraz moją coreczką, tą którą powołałeś do siebie w tak młodym wieku, taką mądrą i wyjątkową, tą którą mi kiedyś wypożyczyłeś, powierzam Ci Ją teraz pod Twoją opiekę, daj jej chwałę, radość i światło.

♥¸.•*´+`*•.¸ ♥ + ♥ ¸.•*´+`*• .¸♥ ♥¸.•*´+`*•.¸ ♥ + ♥ ¸.•*´+`*• .¸♥

Nie umiem i nie chcę żyć normalnie bez Ciebie moja ukochana córeczko!
____MADZIULKO______
Kocham Cię, tęsknię za Tobą i czekam na Ciebie, może zobaczę Cię radosną i uśmiechniętą.

♥¸.•*´+`*•.¸ ♥ + ♥ ¸.•*´+`*• .¸♥ ♥¸.•*´+`*•.¸ ♥ + ♥ ¸.•*´+`*• .¸♥
M.JARECZKA PYRSAKA

Promyczek dla Ciebie i moja pamięć w modlitwie. Wczorajszy dzień, jakże smutny i przygnębiający. Nie wiem , który ból był silniejszy i moja prośba niech minie... Ukojenie dał sen, piękny choć do końca nie zrozumiany. Byłam w dalekiej podróży nie miałam już sił aby iść przed siebie, kolano bolało, lecz coś mnie kierowało do przodu ,jakaś dziwna siła. Ciągłe zakręty i brak obrazu jaki mnie czeka tuż za rogiem? I nagle stanęłam przed schodami, takich w życiu nie widziałam, białe o różnych stopniach, mniejszych lub większych i brama na szczycie z tak olbrzymimi drzwiami, jakich żaden z architektów nie mógłby zaprojektować, po prostu bezkresne. I ja wspinająca się po nich do góry. Moja mozolna droga wydawała się bez końca ,mijały mnie różne osoby,a wśród Nich Wy z Epitafium. W pewnym momencie postacie jakby ze złotej plazmy, różnej wielkości zbliżyły się do mnie i pomogły mi wejść. Szok, piękna lśniąca sala, a w niej tańczące Anioły, różnej wielkości i ta muzyka...niby śpiew niby szum...brak słów.Zaczęłam płakać i pytać jak długo i ile mam wylać łez? Usłyszałam z oddali, gdy ostatnia twoja łza zamieni się w pierwszy paciorek Różańca, zrozumiesz...Obudziły mnie dzwony, ich potężny donośny ton...i rzeczywistość to był tylko sen. Teraz wiem, że moja modlitwa wypominkowa za Wasze Duszyczki podziałała...