Magdalena Jurkiewicz (1981–2010) – Nekrolog | FUNER ®

Anonimowy

12 lat temu

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Chuda

12 lat temu

Na zawsze w naszych sercach droga kuzyneczko...

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

MARZENA

12 lat temu

KOCHANA MADZIU CAŁY CZAS TESKNIE I MYSLE KOCHANA

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Gosia

12 lat temu

w serduszku bijesz głośno jak za życia, jedyna przyjaciółko rozumiejąca wszystko, wróć do mnie prosze..

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Jola-siostra Mirka i R.Nalepka

12 lat temu

(*) WIECZNE ŚWIATEŁKA PAMIĘCI (*)

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Anonim

12 lat temu

Śmierć kogoś, kogo kochamy, zmienia nasze przeżywanie czasu. Na nowo uczymy się życia, gdy umiera ktoś bardzo nam drogi. Po raz pierwszy bez kogoś bliskiego, sami. Śmierć staje się wówczas śmiercią ciągle trwającą. Za każdym razem osoba kochana, gdy ją sobie przypominamy, znowu w nas umiera. Prawdziwego żalu czas nie uleczy. Myślenie, że wraz z upływem czasu przestaniemy o niej pamiętać i odczuwać ból, jest fałszywe. Im dłużej żyjemy, tym silniej uświadamiamy sobie, kim ona, kochana przez nas osoba, była dla nas, i tym intymniej przeżywamy, co dla nas znaczyła jej miłość. Dopiero po śmierci osoby kochanej, uświadamiamy sobie jej głębię i moc, która w nas jest.
¯¯¯¯¯¯°❤ ¯¯¯
„Moje łzy żalu rozbijają się o barykadę dnia i płyną potokami smutku gdzieś donikąd ”Pokój Twojej Duszy ____ANIOŁECZKU KOCHANY
¯¯¯¯¯¯°❤ ¯¯¯
M.JARECZKA PYRSAKA

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Zabezpieczenie AntySPAM w trosce o jakość treści:
Proszę podać wynik:* 1 dodać 2 dodać 1 =

Gosia

12 lat temu

brakuje nam Ciebie

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie: