Śpij spokojnie aniołku.

To jest chwila, to sekunda i już nie ma
Twego ciepła, twoich słów i twego cienia.
Ty odchodzisz i nie wrócisz, tylko pamięć Cię przypomni,
W niej zostaniesz jaka byłaś, ona nigdy nie zapomni.

******(¨`·.·´¨)(¨`·.·´¨)*******
*******`·.(¨`·.·´¨)..·´********
********** `·.¸.·´**********

"W momencie śmierci bliskiego uderza człowieka świadomość niczym nie dającej się zapełnić pustki".

(ks. Józef Stanisław Tischner)

******(¨`·.·´¨)(¨`·.·´¨)*******
*******`·.(¨`·.·´¨)..·´********
********** `·.¸.·´**********
Madziu światełka pamięci dla Ciebie
(*) (*) (*)
Aniołku byłaś wyjątkowa i pamiętać będę zawsze Twój radosny śmiech...

Dziękuję Córeńko, że byłaś ze mną choć chwilę...

"Nie żałuję

Że nie dałaś mi mamo zielonookich snów.
Nie, nie żałuję.
Że nie znałam klejnotów ni koronkowych słów.
Nie żałuję.
Że nie mówiłaś mi, jak szczęście kraść spod lady,
i nie uczyłaś mnie życiowej maskarady.
Pieszczoty szarej tych umęczonych dni, nie żal mi,
nie żal mi.

Nie, nie żałuję.
Przeciwnie, bardzo ci dziękuję, kochana,
żeś mi odejść pozwoliła, po to, bym żyła tak jak żyłam.
Że nie dałeś mi szczęścia, pierścionka ani psa.
Nie żałuję.
Że nie dzwonisz po nocach: kochanie, tak to ja.
Nie żałuję.
Że nie załatwisz mi posady sekretarki,
i że nie noszę twojej szarej marynarki.
Że patrzysz na mnie jak teatralny widz,
to nic, to nic.

Nie, nie żałuję.
Przeciwnie, bardzo ci dziękuję, kochanie,
za to, że jesteś królem karo,
że jesteś zbrodnią mą i karą.

Że w tym kraju przeżyłam tych parę trudnych lat.
Nie żałuję.
Że na koniec się dowiem: ot, tak się toczy świat.
Nie żałuję.
Że nie załatwią mi urlopu od pogardy,
i że nie zwrócą mi uśmiechu jak kokardy.
Pieszczoty szarej tych udręczonych dni,
nie żal mi, nie żal mi.

Nie, nie żałuję.
Przeciwnie, bardzo ci dziękuję, mój kraju,
za jakiś czwartek, jakiś piątek, jakiś wtorek,
i za nadziei cały worek.
Nie, nie żałuję.
Przeciwnie, bardzo ci dziękuję,
za to, że jesteś moim krajem,
że jesteś piekłem mym i rajem.
Nie żałuję.
Nie żałuję.
Nie żałuję."


autor: Agnieszka Osiecka
kompozytor: Seweryn Krajewski

Cóż mam Ci Córeńko powiedzieć...?
Że lepszy będzie świat...?
Że wszystko będzie dobrze...?

Już nic nie będzie tak samo...
Twój uśmiech, radość z życia...
To wszystko mam już tylko w sobie...

Moja
Mała
Mi

III
III
IIIIIIIIIIIIIIIIIII
III
III
III
III
III

Minuta za minutą, godzina za godziną...
biegną, biegną...przeminą
I my też przemijamy, nikniemy jak te chwile.
Myśl tylko gdzieś zaświta, to już...już...tylko tyle?
A planów było tyle...
To już...już jednak trzeba zostawić mamę, tatę...
pożegnać się z bliskimi i z całym swoim światem
Tak szybko...coś zaczęte coś w trakcie ...nieskończone
coś napoczęte...w pąku jak jabłko nadgryzione
jak róża w młodych latach, jak wiosna wpół przerwana
to już...już trzeba odejść w ramiona swego Pana...

Wiersz autorstwa Haliny Surmacz

The eye sees only what mind is prepared to comprehend.

Czas czas czas czas
Kropla lęku
Spadająca z nieba pamięci
w morze zapomnienia
Czas czas czas czas