Świat wciąż istnieje,choć Ciebie nie ma,
chociaż odszedłeś nadal jest ziemia
i pory roku się zmieniają,
dni coraz nowe wciąż uciekają.
Bo one wiedzą,że wciąż Jesteś z nami,
choć nie dotkniemy Cię swymi rękami
i choć nie słychać już Twojego śmiechu
Ty żyjesz w naszych sercach i każdym naszym oddechu.
........................ )
....................... (,)
..........)......... ._\\\\\\\'!/\\\\\\\'_
.........(,)......... (\\\\\\\"\\\\\\\"\\\\\\\"\\\\\\\"\\\\\\\")
......._\\\\\\\'!/\\\\\\\'_..ڿڰۣڿ◕ + ◕ڿڰۣڿ
.......(\\\\\\\"\\\\\\\"\\\\\\\"\\\\\\\"\\\\\\\")... ŚWIATEŁKO ....
.ڿڰۣڿ◕ + ◕ڿڰۣڿ ....... PAMIĘCI ....
________♫♥♫_____♫♥♫
______♫♥____♫♥♫____♥♫
______♫♥......▄█▄ .....♥♫
_______♫♥_.....█ .... ♥♫
_________♫♥______♥♫
___________♫♥__♥♫
______________♥

)*( )*( )*( )*( )*(
dla Ciebie Kochany Synku do samego Nieba ślę jasny jak gwiazda płomyczek, żebyś wiedział że nigdy nie przestanę Cię kochać i za Tobą tęsknić...

Nic mi, świecie, piękności twej zmącić niezdolne!
Błogosławione, które wydało mnie, plemię.
Patrzę na gwiazdy górne i na kwiaty polne
I w oczach swych jednoczę i niebo, i ziemię.


Choć danyś mi jest jeno na krótki ciąg godzin,
Cień śmierci mojej duszy nie straszy weselnej.
Przez wieczność już nie było mnie przed dniem narodzin,
A mędrzec dawno uczył mnie, żem jest śmiertelny.


L.Staff


Pamiętam (***)

Czesław Miłosz

Modlitwa Wigilijna

Maryjo czysta, błogosław tej,
Co w miłosierdzie nie wierzy.
Niech jasna twoja strudzona dłoń
Smutki jej wszystkie uśmierzy.
Pod twoją ręką niechaj płacze lżej.

Na wigilijny ześlij jej stół
Zielone drzewko magiczne,
Niech, gdy go dotknie, słyszy gwar pszczół,
Niech jabłka sypią się śliczne.
A zamiast świec daj gwiazdę mroźnych pól.

Przyprowadź blisko pochód białych gór,
Niechaj w jej okno świecą.
Astrologowie z Chaldei, z Ur,
Pamięć złych lat niech uleczą.
Zmarli poeci niechaj dotkną strun
Samotnej zanucą kolędę.

Pamiętam (***)

Czekając, kiedy wzejdzie wigilijna gwiazda,
Do wpół zmarzniętej szyby przywarł chłopiec mały.
Patrzył - zimowe ptaki wracały do gniazda,
Jakby tego wieczoru też świętować chciały.

Niegdyś gwiazda z Betlejem mędrców prowadziła,
Dziś znak daje, by zasiąść do świętej wieczerzy,
By krucha biel opłatka skłóconych godziła,
A w sercu znów zamieszkał Ten, co \"w żłobie leży\".

Dla tych, co żyli dawniej, co będą w przyszłości,
I dla nas, byśmy w każdym dostrzegali brata,
Odwieczny Bóg w Dziecięciu zesłał znak miłości,
Przemieniając oblicze człowieka i świata.

Autor wiersza: o. Franciszek Czarnowski


Pamiętam (***)

Wspomnienia palą mnie jak słońce.
Brak mi Ciebie synku.

Smutno cieszyć się bez Ciebie.