Kocham Cię nad życie Syneczku.

............(
...........))
..........)
......../ ( (
......( ( , ) )
.... ( (( , )) )
...__.|||/.__
.....[╣██╠]
.....[╣██╠]
.....[╣██╠]
.....[╣██╠]
....[╣███╠]
....-:¦:------:¦:-..

`^^^^^^^^^^^^^^^^^^`
`NAJJAŚNIEJSZE ŚWIATEŁKO`

````❤```PAMIĘCI```❤````

`^^^^^^^^^^^^^^^^^

MAĆKU

„.....Twe każde słowo we mnie mieszka,
Wciąż jeszcze w uszach moich brzmi....”

Tak łatwo jest kochać
tak trudno żegnać.

Niepodległościowe lampeczki pamięci na dzisiaj 11.11.2015r. ..[*]..

☆.*☆☆.*☆☆.*☆☆.*☆

☆.*☆☆.*☆ Obrazy się snują
☆.*☆☆.*☆ przeplatają wstęgą
☆.*☆☆.*☆ jak rzeka wezbrana
☆.*☆☆.*☆ rwąca, niespokojna,
☆.*☆☆.*☆ myślom natłoczonym
☆.*☆☆.*☆ kto da ukojenie ?
☆.*☆☆.*☆ wspomnienie
☆.*☆☆.*☆- serdeczne wspomnienie.

K.Jabłońska.

☆.*☆☆.*☆☆.*☆☆.*☆

Wspomnieniami się tylko żyje.
Uśmiecha się człowiek lub smuci.
Lecz kto odszedł od nas na zawsze.
Niestety już do nas nigdy nie wróci.



♥▒.....................)
♥▒....................()
♥▒..................(( ))
♥▒.................(((,)))
♥▒................((( ,)))
♥▒................((((,)))
♥▒................((((,))))
♥▒..............(((((,,)))))
♥▒..................[][*][]....
♥▒...........【☾●✽●☽】 ŚWIATEŁKO PAMIĘCI
♥▒...........【☾●✽●☽】 WRAZ Z MODLITWĄ DLA
♥▒...........【☾●✽●☽】 CIEBIE MAĆKU
♥▒...........【☾●✽●☽】 NIECH ZAWSZE SIĘ PALI
♥▒
♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒

─═ڿڰۣڿ❤ڿڰۣڿ═─ ─═ڿڰۣڿ❤ڿڰۣڿ═──═ڿڰۣڿ❤ڿڰۣڿ═──═ڿڰۣڿ❤ڿڰۣڿ═─

Zapalam światełko pamięci

Bliska śp. Manuelli Wajchman
Lena D.

,,W zatoce łez przeczekamy życie to tylko mała chwila istnienia .Potem Wy Aniołki wyjdziecie z ukrycia i zabierzecie nas w Krainę Cienia....\"

Zaduma...

Spacer... po­między alej­ka­mi
szu­miącej ziele­ni drzew
gdzie bla­de pro­mienie słońca
siłą próbują prze­dos­tać się
ku ciszy wśród wys­tających krzyży
po­ległych is­tnień ludzkich...
unoszące­go się za­pachu wos­ko­wych świec
i ta różno­rod­ność kwiatów wokół
uświado­mił mi że miej­sca
gdzie mat­ka ziemia przy­tula do siebie
dusze zmarłych to naj­piękniej ubar­wione
i naj­smut­niej­sze kwitnące og­ro­dy
który­mi błąka­my się My...
po to by zacho­wać w pa­mięci Tych...
śpiących w ra­mionach Pa­na Bo­ga.
To smut­ny park...a jed­nak
naj­częściej od­wie­dza­ny przez wszys­tkie dusze
żyjące i nie...wieko­we i..nie...
i tyl­ko... da­ty nas różnią od siebie...
ok­ry­ci płaszczem tęskno­ty , żalu
który gdzienieg­dzie porósł już...mchem...
a który i naszym dachem nad głową będzie
wspólne­go już do­mu...