Tak bardzo mi brakuje Ciebie Synku
W całym tym bezsensownym życiu
A w górze takie ciemne niebo
które nie mówi mi niczego
A gdy się wszystkie łzy zebrały
Od dawna w sercu chowane
To popłynęły potokiem
Żłobiąc ścieżki na twarzy
A ja chcę tylko Synku wszystkie
dni które przebrzmiały przeżyć
od nowa z Tobą dziecko moje kochane

.\"Pamiętajmy o Tych, co od nas odeszli,
byli pośród nas, z nami czas dzielili.
I chociaż dzisiaj Ich już z nami nie ma,
pamięć po sobie nam pozostawili.
Pamiętajmy o Nich, niech żyją w pamięci,
będziemy bogatsi o ich obcowanie.
A nasza wędrówka w zaświaty mniej straszna,
kiedy wyruszymy bliskim na spotkanie.
Może, gdy w pamięci będą przywołani,
popatrzą na nas ze swoich zaświatów.
Natchną nas myślą doczesnych poczynań,
zwiększą naszą wartość o kilka karatów.
Składając wizyty w miejscu ich spoczynku,
zapalmy Im znicze, by uczcić spotkanie.
Nie wiemy, co dla nich będzie to znaczyło,
nam się odświeży życia wspominanie.
Przypomnimy sobie radości doznane,
gdy Oni z nami wśród żywych bywali.
Powrócą do nas radości minione
i więź pogłębi z tymi co zostali...\"

.\"Pamiętajmy o Tych, co od nas odeszli,
byli pośród nas, z nami czas dzielili.
I chociaż dzisiaj Ich już z nami nie ma,
pamięć po sobie nam pozostawili.
Pamiętajmy o Nich, niech żyją w pamięci,
będziemy bogatsi o ich obcowanie.
A nasza wędrówka w zaświaty mniej straszna,
kiedy wyruszymy bliskim na spotkanie.
Może, gdy w pamięci będą przywołani,
popatrzą na nas ze swoich zaświatów.
Natchną nas myślą doczesnych poczynań,
zwiększą naszą wartość o kilka karatów.
Składając wizyty w miejscu ich spoczynku,
zapalmy Im znicze, by uczcić spotkanie.
Nie wiemy, co dla nich będzie to znaczyło,
nam się odświeży życia wspominanie.
Przypomnimy sobie radości doznane,
gdy Oni z nami wśród żywych bywali.
Powrócą do nas radości minione
i więź pogłębi z tymi co zostali...\"

Po policzku płynie łza…
Kryje się w niej
Cały żal…
Cały płacz…
Cała rozpacz…
Bezsilność…
Łza…
Urojona w ciemności…
Pełna sprzeczności…
Płynie po policzku…
Niesie ulgę…
Ulgę w rzeczywistości…
Lecz , czy tak się stanie, że kiedyś
boleć przestanie…

Żalem zapalone światełko nich płonie dla Ciebie…
Twojej pamięci…(*)

Smutek

Przyszedł dziś do mnie
smutek,
nie niczym złodziej
w noc i po kryjomu,
lecz w środ­ku dnia,
niczym sta­ry przyjaciel.
Przyszedł,
otu­lił mnie jak płaszcz
żałob­ny, ciemny...
I szep­tał do me­go ucha
słowa iro­nią przybrane
że już mnie nie opuści,
na zaw­sze ze mną zostanie.

‘’```````````)
‘```````````(
‘``````````(((
.‘``````````)) )
‘``````````( (((
‘````````(( ((*)) )
‘```````(( ((* ))) )
‘``````(( (( *) ) )) )
‘`````((( ((* ) )) ) ) )
‘`````( ( (* )) ) ) ) ) )
‘````( ( ( ( ( (* ) ) ) ) )
‘````((( ((* )) ) )) )) )))
‘````( ( ( (( (* ) ) ) ) )
‘`````( (( (( ((*) ) ) ) )
‘``````````IIIIIIIIIIII
``╠▓▒▐ ❀║❀║❀▐ ▒▓╣
``╠▓▒▐ ❀║❀║❀▐ ▒▓╣
``╠▓▒▐ ❀║❀║❀▐ ▒▓╣
``╠▓▒▐ ❀║❀║❀▐ ▒▓╣
``╠▓▒▐ ❀║❀║❀▐ ▒▓╣
``╠▓▒▐ ❀║❀║❀▐ ▒▓╣ 　
•*❀*•°*.•*❀*•°*.•*❀*•°*.•*❀*•°*.•*❀•*

I otrze z ich oczu wszelką łzę,
a śmierci już odtąd nie będzie.
Ani żałoby, ni krzyku, ni trudu
już [odtąd] nie będzie,
(Apokalipsa św. Jana 21, 4)

•*❀*•°*.•*❀*•°*.•*❀*•°*.•*❀*•°*.•*❀•*

Pamiętam...
Bliska śp. Manuelli Wajchman
Lena D.

Im droższy człowiek,tym większy ból.
Lecz wolą Boga jest rozstanie.
Nadzieją dusz naszych ponownie spotkanie.


♥▒.....................)
♥▒....................()
♥▒..................(( ))
♥▒.................(((,)))
♥▒................((( ,)))
♥▒................((((,)))
♥▒................((((,))))
♥▒..................[][*][]....
♥▒...........【☾●✽●☽】 ŚWIATEŁKO PAMIĘCI
♥▒...........【☾●✽●☽】 WRAZ Z MODLITWĄ DLA
♥▒...........【☾●✽●☽】 CIEBIE MAĆKU
♥▒...........【☾●✽●☽】 NIECH ZAWSZE SIĘ PALI
♥▒
♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒

To nie tak miało być... Świat miał być piękny i pełen Waszego Życia ... A zostaliśmy samotni w obliczu nieszczęścia, którego nie sposób udźwignąć ludzkimi siłami(*)

Życie nasze jak pociąg się toczy ,gdy się rodzisz to wsiadasz do niego.
I ten pociąg przez życie Cię wiezie aż do końca – przystanku Twojego.

Nikt z nas nie zna czasu podróży .Pociąg jedzie, wciąż nowe perony ,
ciągle nowi ludzie wsiadają .Pociąg w rożne rozwozi ich strony.

Jedni dłużej są w Twoim przedziale.Inni tylko na chwilkę wsiadają .
Są też tacy co zajrzą i znikną i nic innym w podróży nie dają.

Każdy ślad swój jakiś zostawi .Mały uśmiech, rąk dotyk, kwiat róży.
To w pamięci swojej zachowasz Już do końca życiowej podróży.

Najsmutniejsze są chwile w podróży,gdy wysiądą Ci, których Ty kochasz.
Po nich zawsze pustka zostaje ,cicho w kącie przedziału zaszlochasz.

I już smutek zostanie do końca .I tęsknota co pali Cię skrycie ,
bo już bez tych co byli najbliżsi musisz dalej pojechać przez życie.

Lecz gdy w końcu do celu dojedziesz,na końcowym wysiądziesz peronie ,
to pamiętaj, że oni tam będą ,znowu odnajdziesz kochane ich dłonie…

Tak mało jest szczęścia na ziemi,
że trzeba zbierać wspomnienia,
by w chwilach smutnych upajać się nimi,
jak wodą w chwili pragnienia.... ჱܓ

Twojej pamięci Maciusiu...Twojej Pamięci...