Maciej Ponczek (1993–2012) – Nekrolog | FUNER ®

mama

12 lat temu

Smutno...

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

ciocia Danka

12 lat temu

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

mama

12 lat temu

Dziś mam zły dzień Skarbie tęsknie i płacze jest mi tak bardzo żle-Kocham Cie synku najdroższy

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

ciocia dorota

12 lat temu

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

mama

12 lat temu

Najdroższy mój aniele jesteś w moim sercu,pamięci ,myślach i snach .Kocham Cię i tęsknie.

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

ciocia

12 lat temu

Anielskiego Dnia Dziecka.
Od świtu aż po zmierzch,
od zmierzch aż po świt,
wciąż przy nas jest,
wciąż w nas tkwi.
Czasem skulona jak szarobury kot,
a nieraz krzyczy tak ,że aż wibruje głos
-nasza tęsknota...

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

ciocia dorota

12 lat temu

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

mama

12 lat temu

Światelko dla Ciebie synku

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

ciocia

12 lat temu

Śmierć nie jest końcem wszystkiego...
Przeszedłem tylko do sąsiedniego pokoju...
Nadal jestem sobą...
I dla siebie jesteśmy tym samym, czym byliśmy przedtem...
Zatem nazywaj mnie jak zawsze...
Nie zmieniaj tonu głosu, nie rób poważnej i smutnej miny...
Śmiej się, tak jak dawniej robiliśmy to razem...
Uśmiechaj się, myśl o mnie, módl się
za mnie...
Niech moje imię będzie wciąż wymawiane...
Ale tak jak było zawsze, zwyczajnie i bez oznak zmieszania...
Życie przecież oznacza to samo, co przedtem, jest tym samym, czym zawsze było...
Żadna nić nie została przerwana...
Dlaczego więc miałbym być nieobecny w twoich myślach, tylko dlatego, że nie możesz mnie zobaczyć?
Czekam na Ciebie bardzo blisko...
tuż-tuż...
Po drugiej stronie drogi...
Dzieli nas tylko czas...
Bo ja już doszedłem, a ty wciąż jeszcze idziesz...