Jedna chwila i na zawsze Cię skarbie utraciłam .To takie nie sprawiedliwe...życie jest podłe.

Otulony puchem śniegu Po śniegowej idzie łące-Młody Chłopiec W ręku trzyma dary nieba-od łez oczy ma błyszczące Dokąd idziesz Przyjacielu-przecież droga zasypana? ...idę sobie do swej mamy-stoi w oknie zapłakana... Wróć się proszę Boże dziecię Ty już w niebie masz mieszkanie Tu ziąb srogi a Tyś bosy- nie pomożesz swojej mamie. ...Spojrzę w oczy mej Mateńce-głowę złoże na ramieniu Powiem ...Mamo nie płacz więcej- i odejdę znów w milczeniu. Jeszcze raz ją ucałuję-powiem ...Kocham Cię Mamusiu..... W duszy obraz namaluję-lecz do nieba wrócić muszę. Poszło dziecię skrajem lasu na strumykiem zamarzniętym Chciał odwiedzić swą Mateńkę-serce z żalu miał zziębnięte. Zabrał z sobą obraz Matki-Jego marzeń jest ozdobą. Co dzień w oczy jej spogląda mówiąc.... ...NIE PŁACZ MAMO-JESTEM Z TOBĄ...... ◊═══▪─═ڿڰۣڿ ☸ ڿڰۣڿ═─▪═══◊ ŚWIATEŁKA MEJ PAMIĘCI…
WRAZ Z CICHYM SZEPTEM MODLITWY…DLA CIEBIE _____

Mój Aniele opiekuj się nami.

"Powiedz mi proszę, jak tam jest...
No wiesz, tam gdzie Jesteś teraz.
Czy tak jak mówią, wszystko masz.
I nic tam nie boli i nie doskwiera... ?
Powiedz mi proszę, jak tam jest...
Czy są tam łąki wiecznie kwitnące ?
Czy tak jak mówią, nikt nie płacze ?
I zawsze tam dla Was, świeci słońce...
Powiedz mi proszę, jak tam jest...
No wiesz, tam gdzie Jesteś teraz.
Bo w końcu przecież, każdy z nas,
prędzej czy później się tam wybiera..."

Miliony światełek do samego nieba.

Gdy zawołasz mamo
wystarczy szept,a usłyszę.
Myślą wołasz już jestem
i mówić wcale nie musisz.
I zawsze będę czekała
wszędzie Twój głos usłyszę.
Gdy tylko zawołasz mamo
słowo wtopione w ciszę.

Światełko pamięci w ten deszczowy dzień.Przytulam Cię w moich myślach.