Zaduszki
Takie smutne i ciche święto
Rozjarzone lampkami miłości
Dzień w którym Nasze serca pozdrawiają
I pamiętają o TYCH co rozstali się z Nami na krótką chwilkeę
.
________♫♥♫_____♫♥♫
______♫♥____♫♥♫____♥♫
______♫♥......▄█▄ .....♥♫
_______♫♥_.....█ .... ♥♫
_________♫♥______♥♫
___________♫♥__♥♫
______________♥SPOCZYWAJ W POKOJU.
─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─ ─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─ ─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─

Ciszą cmentarną ukołysani, z dala od życia i znoju, dobiwszy wreszcie cichej przystani, odpoczywają w pokoju.

─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─ ─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─ ─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─

Łzy

Na Twym niebie porozwieszam z łez tysiące gwiazd,
By Ci Ziemię przypomniały, na niej - jedno z miast,
Gdzie ktoś nie śpi, zawsze czuwa, aby płonął znicz,
Kiedy wszyscy wokół krzyczą: \\\\\\\"nie płacz, serce, milcz!\\\\\\\".

W Twoje niebo cisnę z siłą łez srebrny mak,
By Twa wiosna szczodrą była, ukwiecony - sad,
By w Twym Raju maków czerwień przypomniała Ci,
Że gdzieś komuś pękło serce, w mak rozprysły łzy...

Miłość nie kończy się u bram śmierci, żyjesz w naszych sercach i pamięci...

░░░░░░░░░░█
░░░░░░░░░███
░░░░░░░░██░██
░░░░░░░░██░██
░░░░░░░██░░░██
░░░░░░██░░░░░██
░░░░░██░░░░░░░██
░░░░██░░░░░░░░░██
░░░░██░░░░░░░░░██
░░░░░██░░░█░░░██
░░░░░░░██░█░██
░░░░░░░░░███
░░░░░░░████████
░░░░░░░████████
░░██████████████████
░█████████░░█████████
██████████░░██████████
░██████░░░░░░░░██████
░░████████░░████████
░░░███████░░███████
░░░░░█████░░█████
░░░░░░████░░████
░░░░░░░████████
░░░░░░░████████
░░░░███████████████

((.....................) Zbliża się czas
((....................(,) kiedy odwiedzamy
((...................[__] TYCH którzy
((...................[__] od nas odeszli
((...................[__] na zawsze
((.................(____)
((_,»*¯**¯*«,_)) ((_,»*¯**¯*«,_))
„ŚPIESZMY SIĘ KOCHAĆ LUDZI
TAK SZYBKO ODCHODZĄ”

Zapalam znicz i patrzę
Jak rozpala się płomień,
A razem z tym płomykiem
Przychodzą setki wspomnień…
Maleńki płomyk w zniczu tli się.
Zanim człowiek na wieczność zaśnie,
Tak jak iskra w sercu
Tli się, coraz słabiej, gaśnie…
Każdy znicz na grobie
To jedna dusza, która tęskni.
Wspomnienia, które nosi w sobie
Słowa, które w gardle więzną…
Bliscy odchodzą w pamięci kolejny raz
Na wieczny sen,
Na wieczny czas…

Święto zmarłych

„Karawan śmierci
W sześć czarnych koni
Czarne swe koła po niebie toczy
Przywozi dusze na święto zmarłych
Nie może ani jednej przeoczyć.
Stoją nad grobem cieniutkie mgiełki
I chcą się ogrzać o świeczki płomień
Tyle tu kwiatów na tych cmentarzach
Tyle modlitwy i tyle wspomnień.
Jakże pokazać się chcą swym bliskim
Tu płynie dusza dziecka do matki
Zobacz mnie mamo bo ja cię widzę
Bardzo dziękuję ci za te kwiatki.
Tutaj przy dziecku duch matki stanął
I jakże pragnie się doń przytulić
Lecz przezroczysta ręka matki
Nie sięga nawet koszuli.”

Odeszli

są na drugim brzegu

idą do domu wiecznego spoczynku

a tyle spraw niezałatwionych

a tyle słów niewypowiedzianych

dusze ich uleciały w błękity

na grobie krzyż

nadzieja zmartwychwstania

w sercach miłość się zachowała

żyjemy tajemnicą spotkania

wspominamy z wdzięcznością za dobro

które w nas w budowali

za troskę

abyśmy je dzieciom przekazali

wypominki pozwalają podziękować

razem bliskość Boga świętować

modlitwą wspieramy

by doznali łaski wniebowziętych

i dołączyli do świętych

\\\"Jest taki dzień w roku...
Kiedy refleksja w serce się wkrada,
deszczowy zazwyczaj i zimny...
dzień...1-ego listopada.

To taki czas zadumy,
modlitwy nad zmarłych duszami.
Choć ICH już nie ma wśród nas...
kochamy nadal, więc pamiętamy.

Patrzę na płomień tlący się w zniczu.
Smutek i żal się we mnie budzi.
Spoglądam w niebo i zadaję pytanie:
„Dlaczego Boże, zabierasz dobrych ludzi?”

Zabierasz tych, co mają serca szlachetne.
A ci bez niego po ziemi stąpają.
Dlaczego śmierć musi rozdzielać tych...
którzy tak bardzo się kochają.

Kiedy już opuszczam bramy cmentarza...
zmarłe dusze żegnam powoli...
Nie proszę Boga o życie, ale mam nadzieję...
że za rok tu przyjść mi pozwoli...\\\"